ลอย่างอ่อนโยน
“วิธีไกด์ดิงของวันนี้คือการยั่วยวนเหรอครับ?”
“แฮ่ก แฮ่ก ผม จะกลับ บ้าน...”
“อะไรกัน ระดับมลพิษผมยังเหลือตั้ง 43 เปอร์เซ็นต์อยู่เลย จะไม่ไกด์ดิงให้แล้วเหรอครับ?”
แผ่นอกบางสะท้อนขึ้นลงอย่างรุนแรงตามจังหวะการหายใจที่ถี่กระชั้นขึ้นเรื่อย ๆ แทฮาจินโน้มตัวลงไปกระซิบชิดใบหูแดงก่ำอย่างจงใจ ทำเอาขนอ่อนพากันพร้อมใจลุกเกรียวไปทั่วทั้งตัว
“ทำให้หน่อยได้ไหม?”
ถ้อยคำที่ถูกตัดตอนออกสามารถตีความได้หลากหลายความหมาย เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามคล้ายเร่งเร้า แต่ยอนอีกลับรู้สึกใกล้จะระเบิดเต็มทีเพราะร่างกายเอาแต่พยศไม่ยอมเชื่อฟังผู้เป็นนาย เพียงแค่ผิวเนื้อสัมผัสกันเพียงแผ่วเบาก็ยิ่งเกิดแรงดึงดูดให้อยากสัมผัสแนบแน่นขึ้นไปอีก
เขายินดีขายวิญญาณให้ปีศาจ ขอเพียงแค่ให้อาการในช่วงอิ่มตัวนี้หมดสิ้นไป ณ ที่นี่เดี๋ยวนี้เลย
อา ซวยฉิบหาย…
ทำไมคนที่อยู่ตรงหน้าต้องเป็นแทฮาจินด้วย
ว่ากันตามจริงคืออีกฝ่ายมีฐานะเป็นเจ้านายของเขา เป็นคนที่ต้องได้เจอกันบ่อยที่สุด เป็นเอสเปอร์ แถมยังเป็นแทฮาจินคนนั้นอีก
ตลอดเวลาที่ผ่านมายอนอีใช้ชีวิตโดยให้ความสำคัญกับการรักษาระยะห่างที่เหมาะสมกับคนอื่นในศูนย์มาเป็นอันดับแรกเสมอ ถ้าเป็น