ึงยอดอกนุ่มอย่างหื่นกระหายพลางใช้มือหยอกเย้าหน้าอกอีกข้าง เอวยังคงขยับโยกคล้ายกับกำลังกระแทกกระทั้นเข้าไปในร่างของอีกคนอย่างแรงจนแท่งเนื้อทั้งสองขยับเฉียดบดเบียดกันเป็นครั้งคราว ทุกครั้งที่ถูกเสียดสี ของเหลวสีใสก็จะยิ่งไหลปริ่มออกมาจากแกนกายของยอนอี
ริมฝีปากร้อนกดจูบไล่จากหน้าอกขึ้นไปถึงลำคอเรียวระหง ระเรื่อยไปยังริมฝีปากของคนใต้ร่าง เขาปรับองศาใบหน้าเล็กน้อยและส่งลิ้นเข้าไปหยอกเย้าในโพรงปาก กวาดต้อนไล้เล็มจนแทบลืมหายใจ
เมื่อยอนอีหมดเรี่ยวแรงจนแขนที่โอบรอบลำคอหนาอยู่ร่วงลงมา แทฮาจินก็จะจับท่อนแขนขาวขึ้นไปโอบรอบคอตัวเองอีกครั้งอย่างดื้อรั้น
“อย่าปล่อยมือสิครับ”
คนตัวใหญ่เอ่ยปากดุอย่างไม่จริงจังนัก การกระตุ้นที่ถาโถมเข้ามาราวกับคลื่นลูกใหญ่ทำให้ปลายนิ้วเริ่มชาเพราะความตึงเครียดที่เกินลิมิตเพราะต้องระวังตัวตลอดเวลา เนื่องจากไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายจะสัมผัสตรงไหนและเมื่อไหร่บ้าง
“จับไว้แน่น ๆ หน่อย”
คราวนี้เขาแลบลิ้นร้อนโลมเลียบนริมฝีปากนุ่ม ใช้ริมฝีปากดูดดึงอวัยวะเดียวกันสลับกับเล็มเลียเป็นครั้งคราว อีกฝ่ายเอาแต่จูบซับอยู่ด้านนอกโดยไม่ได้สอดลิ้นชำแรกเข้ามาด้วยซ้ำ แต่ไม่รู้ทำไมถึงได้ รู้สึกวาบ
