กากออกตอนนี้ เพราะงั้นช่วยเลิกยุ่งกับเรื่องของผมทีเถอะ’
หน้ากากที่พูดถึงในตอนนั้นเหมือนการบอกเป็นนัย ๆ ว่า เขาจะไม่ปลดตัวเองออกจากสถานะไกด์ระดับ B เป็นอันขาด แต่หมอนั่นเลือกที่จะถอดหน้ากากที่สวมบนหน้าออกก่อน เพื่อเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู
ยอนอีคิดแล้วก็ได้แต่นิ่งอึ้ง
‘หมอนี่มันคิดอะไรของมันกันแน่?’
แทฮาจินนอนมองใบหน้าของยอนอีที่เปลี่ยนอารมณ์ไปทุกชั่วขณะและยกมุมปากขึ้นอย่างช้า ๆ เป็นรอยยิ้มที่เขามักจะมอบให้กับยอนอีอยู่บ่อย ๆ
“ก็ไกด์อียอนอีเตะตาผมมากจนน่าหมั่นไส้นี่ครับ ผมก็เลยอยากแกล้ง”
“ปกติผมไม่เคยทำตัวให้เป็นจุดสนใจเลยนะครับ”
แทฮาจินแสยะยิ้ม
“คำพูดแบบนั้นส่วนใหญ่แล้วจะให้ผลลัพธ์ที่ตรงกันข้ามมากกว่านะครับ”
ยอนอีถอนหายใจเฮือกใหญ่
คนแบบนี้ไม่ควรไปคบค้าสมาคมด้วยตั้งแต่แรก พวกโรคจิตประเภทที่ยิ่งเกลียดเท่าไหร่ก็ยิ่งชอบแกล้งมากขึ้นเท่านั้น ถ้าได้รู้ก่อนหน้านี้ก็คงจะหาทางรับมือด้วยวิธีอื่นไปแล้ว
ยอนอีลดปืนที่แนบอยู่บนหัวของเอสเปอร์หนุ่มลง ก่อนจะยกมือขึ้นเท้าเอวแล้วเบือนหน้าไปจ้องมองท้องฟ้าแทน พยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ให้ช้าที่สุดเท่าที่ทำได้ก่อนจะพรูออกมา
ถ้าไม่ทำแบบนี้ เขาคงจะเผลอ