ปเมืองที่ไม่มีใครอยากไปทีนะครับ”
ถึงแม้จะปิดบังใบหน้าแทบทั้งหมดไว้ แต่แทฮาจินก็ยังพอจะเห็นดวงตาที่ยิบหยีลงของอีกฝ่ายได้ราง ๆ ไกด์ระดับ B ตัวปลอมคนนั้นลากตัวจูแดยองผ่านด้านข้างแทฮาจินไป การเอ่ยถึง 「หน้ากาก」 ด้วยตัวเองก็เหมือนเป็นการตอบความสงสัยของเขาไปแล้วส่วนหนึ่ง ซึ่งไม่ต่างอะไรกับการยอมรับความจริงไปแล้วว่า อียอนอีไม่ใช่ไกด์ระดับ B
แต่ยอนอีคิดว่าพวกช่างตื๊อมันต้องจี้ให้ถูกจุดถึงจะเลิกตามตอแย ถึงแม้จะต้องเฉือนเนื้อเพื่อรักษากระดูกไว้ก็ไม่นึกเสียดายสักนิด
‘รู้แล้วจะทำอะไรได้’
สำหรับระดับ S ที่ยุ่งตลอดเวลาแล้ว ยอนอีน่าจะเป็นได้แค่ 「มนุษย์จอมน่ารำคาญหมายเลข 1」 เท่านั้น หลังจากที่อีกฝ่ายเดินลงจากเขาไปแล้ว ฮาจินก็หยิบโทรศัพท์มือถือที่กำลังแผดเสียงร้องลั่นออกมารับสาย
– ผมโดเบอร์แมนครับ คุณเอสเปอร์
“ว่าไง”
– ได้รับการติดต่อมาจากห้องควบคุมส่วนกลางแล้วครับ ระดับมลพิษของเอสเปอร์ระดับ A0 ที่ถูกโจมตีเมื่อสักครู่นี้ลดลงมาเหลือ 45 เปอร์เซ็นต์แล้วครับ เห็นว่าคุณไม่ได้อ่านข้อความ ผมก็เลยโทรมาแจ้งน่ะครับ
“รู้แล้ว”
– หือ ทราบแล้วเหรอครับ? แต่ผมได้รับรายงานมาว่าคุณกำลังต่อสู้อยู่กับสัตว์ประหลาดระดับ 2 นี่
