ศิษย์หลัก?
“จินเหอ ซานอวิ้นยังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเจ้างั้นหรือ?”
ชุนจื้อโหยวหันไปถามหลงจินเหอ
“บอกเรื่องอะไรงั้นหรือท่านเจ้านิกาย?”
หลงจินเหอถามกลับชุนจื้อโหยว ก่อนจะหันไปมองทางซานอวิ้นที่ยืนยิ้มอยู่
“ก็เป็นอย่างที่ดจ้าเห็นนั้นแหละ ซานอวิ้นก็เป็นศิษย์หลักเช่นเดียวกันกับเจ้า”
ชุนจื้อโหยวถอนหายใจอย่างแผ่วเบา
“เหตุใดข้าถึงไม่เห็นรู้เรื่องนี้เลย?”
แม้ว่าหลงจินเหอจะรู้สึกอึ้ง แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทางออกมา
“ไม่แปลกใจที่เจ้าจะไม่รู้หรอก ซานอวิ้นเป็นศิษย์หลักที่มาอยู่นานกว่าเจ้าเสียอีก”
“อีกทั้งเขายังไม่ค่อยอาศัยอยู่ภายในนิกายอีกด้วย เพราะต้องทำหน้าที่เป็นการข่าว เพื่อหาข่าวสารภายนอกให้กับนิกาย”
“จึงไม่ค่อยกลับมาที่นิกายบ่อยครั้ง ซานอวิ้นที่กลับมาครั้งนี้ ก็เพราะการประลองของศิษย์หลักที่กำลังจะเริ่มต้นอีกไม่กี่อาทิตย์ที่กำลังจะถึง”
“เพราะเรื่องนี้ ข้าจึงต้องเรียกตัวเขากลับมา”
ชุนจื้อโหยวอธิบายเรื่องราวทั้งหมดอย่างไม่รีบร้อน
“เป็นเช่นนี้เอง”
หลงจินเหอก็เข้าใจทั้งหมดทันที ไม่น่าแปลกใจที่ก่อนหน้านี้ซานอวิ้นพยายามที่จะตีสนิทกับเขา
อีกทั้งคำพูดที่ว่า
‘อีกไม่นานก็ได้พบกันอีกครั้ง’
ที่บอกเอาไว้ที่แท่
