แม้จะจ้องอีกฝ่ายผ่านหมวกเหล็กที่ปิดบังใบหน้า วิคเตอร์ก็ยังไม่สามารถระบุได้ว่าเขาเป็นใคร ชายที่มีความสามารถเช่นนี้ไม่น่าจะเป็นคนที่เขาไม่รู้จัก
“กิสเลน เพอร์เดียม” ชายในเกราะดำตอบ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง
“…?”
“ไม่รู้จักข้าหรือ?”
“กิสเลน… เพอร์เดียม? ไอ้คนไม่เอาไหนกิสเลนนั่นหรือ?”
“ใช่แล้ว ตัวจริงเสียงจริงเลยล่ะ”
กิสเลนยกคางขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มของเขาเผยถึงความภาคภูมิใจในตัวเอง
วิคเตอร์หอบหายใจแรง ชื่อที่ได้ยินทำให้ความคิดของเขาแทบระเบิด
ชายผู้ล้มเหลว… ชายที่ถูกเย้ยหยันว่าไร้ค่า เป็นตัวตลก นักดาบที่ไม่เคยออกจากคฤหาสน์ของตัวเอง ความอับอายของดินแดนเหนือ
วิคเตอร์ไม่เคยคิดว่ากิสเลนจะเป็นภัยคุกคาม เขาไม่แม้แต่จะอยู่ในรายชื่อของผู้ที่ควรระวัง แล้วทำไมคนแบบนี้ถึงได้ทำให้เขาต้องมาถึงจุดนี้?
ความอับอายและความโกรธพุ่งขึ้นมาในอก ร่างกายของวิคเตอร์สั่นเทาด้วยความไม่อยากเชื่อ
ความร้อนในหัวพุ่งสูงจนเขารู้สึกเวียนหัว วิคเตอร์เซเล็กน้อยก่อนจะรวบรวมสติกลับมาได้
“อัศวินผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนเหนือ… ต้องพ่ายแพ้ต่อไอ้คนไม่เอาไหนเนี่ยนะ?”
“ถูกต้อง และตอนนี้ ชีวิตเจ้าจะจบลงที่นี่ วิคเตอร์”
“…!”
วิคเตอร์ได้สติกลับมาเต็มที่ ดวงตาของเขาหรี่ลงจ้องไปที่อีกฝ่าย
“เจ้า… รู้ชื่อข้าได้ยังไง?”
ชื่อของเขาถูกปิดเป็นความลับ เขาคือไพ่ตายของเคานต์เดสมอนด์ ไม่มีทางที่ใครในเพอร์เดียมจะรู้จักเขา
