“นี่แหละคือหัวใจของการเมือง”
โฮเมิร์นไปหาเบลินดาถึงที่พัก
“อ้าว โฮเมิร์น ท่านมาที่นี่ทำไมหรือ?”
เบลินดาถามด้วยความแปลกใจที่เห็นเขาเดินทางมาเยี่ยม
โฮเมิร์นแทบจะไม่เคยสนใจเธอเลย ตั้งแต่ช่วงที่กิสเลนมีพฤติกรรมก่อปัญหาตอนวัยรุ่น
ที่จริง เขาเองก็ไม่คิดว่าจะต้องมาหาเธอในวันนี้เหมือนกัน
“เอ่อ ข้าได้ยินมาว่าเจ้าป่วยอยู่ ก็เลยแวะมาดูอาการน่ะ”
“โอ้ ข้าดีขึ้นมากแล้ว ขอบคุณท่านมากค่ะ”
“ดีแล้ว เจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ เจ้าเป็นคนที่รับผิดชอบดูแลนายน้อยนี่นา”
แม้จะเคยถูกเมินเฉยจากเขามาก่อน แต่เบลินดาก็ไม่ได้เก็บความโกรธเคืองไว้
เธอเข้าใจเหตุผลของโฮเมิร์นดี
ในช่วงที่กิสเลนทำตัวเป็นปัญหา ไม่มีใครในดินแดนนี้ชอบเขาเลย
และเพราะเบลินดาเคยเป็นครูของกิสเลน หลายคนจึงคิดว่านิสัยเสียของเขาเกิดจากการเลี้ยงดูของเธอ
หลังจากพูดคุยถามไถ่กันเล็กน้อย โฮเมิร์นก็ส่งมอบสิ่งของชิ้นเล็ก ๆ ให้เบลินดาอย่างแนบเนียน
“อะแฮ่ม มันอาจจะไม่ได้มีค่ามากมายอะไร แต่ช่วยรับไว้เถอะ”
“นี่คือ… โอ้!”
เบลินดามองของในมือด้วยความตกใจ มันเป็นเข็มกลัดรูปดอกกุหลาบทำจากทองคำ ประดับด้วยอัญมณีที่งดงาม
เธอเห็นโลโก้ที่สลักอยู่บนเข็มกลัดแล้วก็ต้องเบิกตากว้าง
“นี่มัน… ‘ชาแนล’?”
“โอ้ ตาเจ้าดีจริง ๆ ใช่แล้ว นี่เป็นงานของชาแนล ฮ่า ๆ ๆ”
เบลินดามองเข็มกลัดด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ
“มันของจริงหรือ?”
