แม้จะเพิ่งเห็นว่าหอกสามารถทะลุร่างของมอนสเตอร์ได้ แต่ทหารรับจ้างยังคงลังเลที่จะเข้าโจมตี
ขนาดมหึมาและรูปลักษณ์ที่น่ากลัวของพวกมันยังคงทำให้พวกเขาหวาดหวั่น
ขณะที่พวกไดรัสเอนต์นับสิบเริ่มเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้และล้อมรอบพวกเขา ทหารรับจ้างที่เต็มไปด้วยความกลัวเริ่มถอยหลัง
“โรรรรร!”
เสียงคำรามน่าสะพรึงที่ดังออกมาจากรูปลักษณ์อันน่าขนลุกของพวกมันบดขยี้จิตใจของทหารรับจ้าง
หากเป็นแบบนี้ พวกเขาคงไม่มีทางต่อสู้ได้เลย
“ชิ”
กิสเลนคลิกปาก ก่อนจะล้วงมือไปหยิบดาบใหญ่จากในรถบรรทุกเสบียง ดาบเล่มนี้ไม่ใช่ดาบสองมือธรรมดา แต่เป็นอาวุธที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อจัดการกับมอนสเตอร์ขนาดใหญ่โดยเฉพาะ
“ตูม!”
เสียงดาบกระแทกพื้นดังสะท้อนไปทั่วเมื่อกิสเลนจับด้ามดาบแน่นด้วยสองมือ
“ไม่ได้ใช้มันมาสักพักแล้วสินะ”เขาคิดในใจ
แม้กิสเลนจะถนัดใช้ดาบมากที่สุด แต่การฝึกฝนอาวุธชนิดอื่นก็ไม่เคยถูกละเลย เพราะในสนามรบ บ่อยครั้งสถานการณ์บังคับให้เขาต้องใช้อาวุธที่มีอยู่ในมือ หรือในกรณีเลวร้ายที่สุด ต้องต่อสู้ด้วยมือเปล่า
ในช่วงที่เขาเป็น “ราชาแห่งทหารรับจ้าง” กิสเลนเป็นที่รู้จักในฐานะคนที่สามารถใช้อาวุธได้ทุกชนิดอย่างคล่องแคล่ว
“โรรรร!”
“ตุ้ม! ตุ้ม! ตุ้ม!”
เสียงก้าวเท้าหนัก ๆ ของไดรัสเอนต์ดังขึ้นเมื่อพวกมันคืบคลานเข้ามาใกล้ ทหารรับจ้างที่กำลังถอยหนีอยู่เริ่มลังเล
“นายน้อย ถอยไปเถอะ ข้าจัดการเอง!”กิลเลียนเอ่ยพร้อมยกดาบขึ้น
