ไอน้ำปกคลุมพื้นที่จนมองไม่เห็นอะไร แต่ในไม่ช้า ควันก็จางลง เผยให้เห็นร่างของพวกไดรัสเอนต์อีกครั้ง
“นั่นมัน…อะไรกัน?”
เปลือกไม้ของพวกมันหลุดออก เผยให้เห็นเนื้อในที่น่าสะพรึงกลัว
ร่างของพวกมันกลายเป็นสีดำสนิท ผิวเรียบลื่นและชุ่มเหมือนพุดดิ้งเปียก ดวงตาลึกเข้าไปในร่าง และฟันแหลมคมที่เผยออกมาสร้างความหวาดกลัวอย่างรุนแรง
“ฉี่…”
พวกมันเหยียบเปลวไฟที่เหลืออยู่บนพื้นโดยไม่สะทกสะท้าน เปลวไฟที่สัมผัสกับผิวสีดำของพวกมันกลับดับลงเหมือนถูกกลืนหายไป
“ไฟ…ไฟดับเลย…”
ทหารรับจ้างถอยด้วยความหวาดกลัว
จากที่เคยแข็งแกร่งอยู่แล้ว บัดนี้พวกมันได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่เกรงกลัวไฟอีกต่อไป
“พวกมันไม่ใช่ต้นไม้ธรรมดา”
ในที่สุดทหารรับจ้างก็เข้าใจสิ่งที่พวกเขาต้องเผชิญ
พวกมันดูเหมือนต้นไม้ แต่ความจริงไม่ใช่ต้นไม้ทั้งหมด เปลือกด้านนอกของพวกมันแข็งเหมือนไม้ แต่เนื้อในกลับเป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถบดขยี้เหยื่อได้
[เปลือกของพวกมันแข็งเหมือนไม้ธรรมดา จึงอ่อนแอต่อไฟ แต่เนื้อในของพวกมันต่างออกไป สามารถต้านเวทไฟได้ถึงระดับเวทวงเวียนที่ 4…]
“ที่นี่มันบ้าไปแล้ว เราไม่น่ามาที่นี่ตั้งแต่แรก”
“นี่แค่ตัวแรก แล้วในป่าจะมีอะไรอีก?”
“เราควรกลับไป ความคิดพัฒนาที่นี่เป็นไปไม่ได้เลยตั้งแต่แรก”
ทหารรับจ้างต่างหวาดกลัวจนหมดกำลังใจที่จะสู้ต่อ
แต่กิสเลนกลับเผยรอยยิ้มมั่นใจพร้อมพูดขึ้น
“เนื้อของพวกมันดูนุ่มดีนี่”
