“เฮ้ ฟังให้ดี! ถ้าเราอยากจัดการเจ้านายมือใหม่คนนี้ให้ได้ง่าย ๆ เราก็ต้องมีหัวหน้ากลุ่มไม่ใช่เหรอ?”
ชายร่างใหญ่คนนี้มีนามว่ากอร์ดอน
เขาเป็นทหารรับจ้างที่มีชื่อเสียงในย่านนี้ เป็นที่รู้จักในด้านความแข็งแกร่ง
เขาหมกมุ่นอยู่กับการฝึกฝนร่างกายจนได้รับฉายา“กอร์ดอนจอมกล้าม”
ความคลั่งไคล้ของเขาถึงขั้นที่ไม่แตะต้องแอลกอฮอล์เพราะกลัวจะทำให้เสียมวลกล้าม และไม่เคยแม้แต่จะร้องไห้ เพราะเชื่อว่ามันทำให้ดูอ่อนแอ
กอร์ดอนพูดด้วยน้ำเสียงภาคภูมิ พร้อมกับขยับกล้ามอกให้เด่นชัด
“ถ้าอยากจัดการเจ้านายได้อย่างราบรื่น เราก็ต้องรวมความเห็นให้เป็นหนึ่งเดียว ถ้าทุกคนทำตามใจตัวเอง มันก็จะพากันวุ่นวาย
เอาแบบนี้ไหม ให้ข้าทำหน้าที่เป็น ‘ตัวแทน’ แล้วพวกเจ้าก็สนับสนุนข้า หลังงานเสร็จเดี๋ยวแบ่งส่วนที่ได้ให้ทุกคนเท่า ๆ กัน”
‘ตัวแทน’หรือที่รู้จักในกลุ่มทหารรับจ้างว่า “คนควบคุม” คือคนที่ยืนเป็นหัวหน้ากลุ่มเพื่อเรียกร้องสิ่งที่ต้องการจากเจ้านาย
หากงานกลายเป็นง่ายขึ้นเพราะตัวแทนที่จัดการเรื่องให้เรียบร้อยแล้ว เป็นเรื่องปกติที่ทหารรับจ้างคนอื่นจะให้รางวัลตอบแทนตัวแทนด้วยเงินจำนวนหนึ่ง
เหล่าทหารรับจ้างค่อย ๆ พยักหน้ารับข้อเสนอของกอร์ดอนทีละคน
“ฮึ่ม… ‘กอร์ดอนจอมกล้าม’ งั้นเหรอ? ก็ไม่เลวเลยนี่”
“ข้าเอาด้วย! แค่เห็นกล้ามของกอร์ดอน เจ้าหนูมือใหม่นั่นก็คงกลัวจนถอยหลังล่ะ”
