“ท่าน… ท่านต้องการอะไรจากข้า?”
“แล้วเจ้ามีอะไรให้ข้าบ้าง?”
“สิ่งที่เหลืออยู่ก็มีแค่ร่างกายอันไร้ค่าของข้า หากท่านต้องการให้ข้าเป็นสุนัข ข้าก็จะเป็น หากท่านต้องการให้ข้าเป็นทาส ข้าก็จะเป็นทาสของท่าน”
กิลเลียนพูดด้วยความจริงใจเต็มเปี่ยม เขาพร้อมจะมอบทุกสิ่งที่เขามีเพื่อช่วยลูกสาวของเขา
กิสเลนหัวเราะเบา ๆ ก่อนส่ายหัว
“ข้าไม่ต้องการอะไรแบบนั้น ข้าแค่ต้องการตัวเจ้า… ตัวเจ้าในแบบที่เจ้าเคยเป็นมาก่อน”
คำพูดของกิสเลนทำให้กิลเลียนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเขาจะพูดออกมาด้วยเสียงอันแผ่วเบา
“ถ้าข้าปฏิเสธ… แล้วลูกข้าจะเป็นอย่างไร?”
“อย่ากังวล ข้าจะรักษาลูกสาวของเจ้าอยู่ดี ข้าไม่ได้ต้องการเงินทองอะไร”
คำพูดของกิสเลนทำให้กิลเลียนตกตะลึง การช่วยเหลือโดยไม่หวังผลตอบแทน ไม่มีใครในโลกนี้ทำสิ่งนั้นจริง ๆ ประสบการณ์ในชีวิตของเขาสอนสิ่งนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เมื่อกิสเลนเห็นท่าทางสงสัย เขาเสริมด้วยท่าทีเรียบง่าย
“ไม่เชื่องั้นรึ? มันไม่ได้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นสำหรับข้า การช่วยเหลือแค่นี้ไม่ได้ลำบากอะไรเลย”
แต่ไม่ว่ากิสเลนจะพูดอย่างไร ก็ยากที่จะทำให้กิลเลียนเชื่อได้
เขามองกิสเลนอย่างเงียบงัน ก่อนจะรวบรวมความกล้าและตัดสินใจ
ฉับ!
กิลเลียนหยิบกริชขึ้นมาตัดผมยาวที่ย้อยถึงไหล่ออกในครั้งเดียว ร่างกายของเขายืดตัวตรง ไหล่ที่เคยห่ออย่างหมดกำลังกางออก เผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่สง่างาม
