“ก็ได้ ผมรับพวกคุณก็ได้ แต่จำไว้ผมไม่ได้คิดทะเยอทะยานหรืออยากมีอำนาจและถ้าไม่จำเป็นผมไม่อยากฆ่าคนซักเท่าไหร่”
ทั้งสี่คนไม่สามารถกล่าวอะไรได้แต่ภายในใจกลับเรื่องรู้สึกหวั่นเกรงกับคำพูดของคนตรงหน้า อายุแค่ 17 กลับสามารถพูดคำว่าฆ่าออกมาได้อย่างง่ายดายโดยไม่มีคำว่าลังเลเลยแม้แต่นิดเดียว
“คำตอบ”รามกล่าวถาม
“พวกเราตกลง” คมสันเป็นตัวแทนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเล็กน้อย
“งั้นใส่นี่ซะมันเป็นสัญลักษณ์ที่บ่งบอกว่าพวกคุณเป็นคนของผม” รามกล่าวพร้อมโยนกำไลอักขระให้ทั้งสามใส่ทั้งสามสวมมันที่มืออย่างไม่ลังเลและก็เหมือนภาพฉายม้วนเดียวกับตอนที่เสือเห็นเรื่องพวกนี้ครั้งแรก กำไลเรืองแสงก่อนจะกลายเป็นรอยสักรูปสิงห์ที่ข้อมือของทั้งสาม
“นายน้อยทำได้ยังไงครับ” หาญกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นกับเรื่องรามพวกนี้ หาญนั้นเป็นหนึ่งในหน่วยข่าวกรองที่ฝีมืดีที่สุดเขาเชี่ยวเรื่องการเขียนโปรแกรมและวิเคราะห์ข้อมูลเป็นอย่างมาก แต่เมื่อมาเจอเรื่องเหนือจากกฏเกณฑ์แบบนี้ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นไม่ได้เช่นกัน