คนจรจัดคนนั้นหลังจากที่ป้าร้านข้าวมันไก่ทุบตีจนพอใจแล้วก็ค่อย ๆ ลากสังขานของตัวมันไปที่ซอกตึงที่อยู่ไม่ไกลออกไป มันนั่งพิงกำแพงพร้อมกับลมหายใจที่รวยรินพร้อมกับที่มันสลบไปในที่สุด
รามเดินเข้าไปใกล้ชายดังกล่าวพร้อมสำรวจร่างกายของอีกฝ่ายรามหยิบยารักษาชั้นสูงออกมา “ขอโทษนะครับที่ใช้คุณเป็นตัวทดลองยาของผม” รามกล่าวจบเขาก็เอายารักษากรอกปากชายดังกล่าวไป เพียงไม่นานร่างกายของอีกฝ่ายก็ค่อย ๆ เรืองแสงขึ้นไม่นานแขนที่ขาดหายไปค่อย ๆ งอกออกมา “อ้ากกกก!!” ชายดังกล่าวร้องดังลั่นไปทั่วทั้งตรอกแต่ดีที่รามวางเวทย์อำพลางเอาไว้ทำให้ไม่มีใครได้ยินหรือเห็นเหตุการณ์ดังกล่าว จนในที่สุดการเปลี่ยนแปลงก็สิ้นสุดลง “ได้ผลจริง ๆ ด้วยแหะ” รามพึงพอใจกับผลการทดลองดังกล่าวเขาเอาผลไม้สองสามอย่างวางไว้ให้ชายจรจัดก่อนจะเดินออกจากตรอกไป แน่นอนว่ารามไม่ลืมที่จะเอามีดทำครัวที่ซื้อมาเมื่อวานออกมาด้วย พร้อมกับบัตรลงเรียนวิชาคหกรรมเพื่อเป็นใบขออนุญาตเอาอุปกรณ์มีคมเข้าภายในโรงเรียน
