เมื่อทุกอย่างเริ่มสงบลง เขายืนอยู่เพียงลำพังในมุมหนึ่งของตู้โดยสาร แต่ในใจของเขายังมีความวุ่นวายที่ดำเนินต่อไปไม่สิ้นสุด
เงาของรอยยิ้มบนใบหน้าของจูหนานเจียงยังคงติดตา คำพูดที่ดูเหมือนไม่มีพิษภัยกลับแฝงความหมายที่ยากจะคาดเดา
และยิ่งคิดก็ยิ่งทำให้สันหลังเย็นวาบขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ประหนึ่งกำลังมีบางสิ่งจ้องเข้ามาจากทางด้านหลังเลยก็ว่าได้
