ในห้วงความคิดของเขา คำพูดของผู้บัญชาการเจียงเฉินที่เพิ่งกล่าวไว้ไม่นานก่อนหน้านี้ผุดขึ้นอย่างชัดเจน
ศัตรูที่แท้จริงบางครั้งมิได้อยู่บนท้องฟ้า หากแฝงอยู่ในเงาของพวกเราเอง
หวงเยี่ยถอนหายใจ
“ลัทธิศักดิ์สิทธิ์บูชามังกรน่ะเหรอ..”
น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชาอย่างไม่ปิดบัง
“ก็เป็นไอ้พวกสารเลวที่เทิดทูนไอ้พวกเผ่าพันธุ์มังกรดั่งพระเจ้ายังไงละ”
โอวยายังคงเงียบงัน
ปล่อยให้เขาพูดต่อ
“ไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าทำไมพวกมันถึงได้มองเผ่าพันธุ์มังกรเป็นเทพเจ้าของตน!”
“แต่ก็นะ..”
“ไม่คิดเลยว่ากระทั่งคนข้างกายของท่านเจียงเฉิน ทั้งยังเป็นถึงเจ้าหน้าที่ระดับสูงภายในสมาพันธ์นักล่ามังกรสาขาเมือง A จะมีความเกี่ยวข้องกับลัทธิศักดิ์สิทธิ์บูชามังกรเช่นนี้ มันช่างน่าหนักใจจริงๆ”
เมื่อถูกเปิดเผยตัวตนเช่นนั้น ชายสวมแว่นกลับไม่ได้แสดงท่าทีตกใจ เขาเพียงหัวเราะเยาะในลำคออีกครั้ง
“ไม่คิดเลยว่าท่านหวงเยี่ยจะฉลาดหลักแหลมเช่นนี้”
เขาเลี้ยวรถเข้าสู่ถนนสายแคบที่แทบไร้ผู้สัญจร เสียงเครื่องยนต์ดังสะท้อนกับกำแพงโกดังเก่าแก่ที่เริ่มปรากฏให้เห็นเบื้องหน้า
“แต่ก็ไม่ทันแล้วละครับ”