“ขอเชิญไปพบปะกับหัวหน้าสาขาของลัทธิศักดิ์สิทธิ์บูชามังกรได้เลย”
รถยนต์หยุดลงบริเวณพื้นที่รกร้างห่างไกลจากศูนย์กลางเมืองอย่างมาก สถานที่แห่งนี้เป็นโกดังขนาดใหญ่ที่ถูกปล่อยทิ้งไว้มาเนิ่นนาน ผนังเหล็กขึ้นสนิม ประตูบานสูงปิดสนิท แต่ร่องรอยการเคลื่อนไหวภายในกลับไม่อาจปิดบังได้
โอวยาเปิดประตูลงจากรถก่อนอย่างใจเย็น
หวงเยี่ยก้าวลงตามไปโดยไม่รีบร้อน
ทันทีที่เท้าของเขาแตะพื้น เสียงฝีเท้าหลายสายก็ดังขึ้นรอบทิศ
เงาร่างจำนวนมากปรากฏออกมาจากมุมมืดของโกดังและจากด้านหลังตู้คอนเทนเนอร์เก่า
ทั้งหมดสวมชุดคลุมสีดำยาว ปกปิดรูปลักษณ์ไว้เกือบทั้งหมด เหลือเพียงดวงตาที่สะท้อนประกายเย็นเยียบ พวกมันเคลื่อนตัวเข้ามาล้อมกรอบอย่างรวดเร็วเป็นวงกว้าง ปิดเส้นทางหลบหนีทุกด้าน
จำนวนไม่น้อยกว่าสองโหล จนทำให้อากาศรอบบริเวณนั้นพลันหนักอึ้ง
โอวยายืนอยู่ด้านหนึ่งของวงล้อม ถอดแว่นตาสีดำออกอย่างช้าๆ เผยประกายของนัยน์ตาที่ไร้ซึ่งความลังเล
“ท่านเจ้าชายน้อยหวงเยี่ย”
“ยินดีต้อนรับสู่ความจริง!”
“เจตจำนงธาตุพฤกษาระดับราชา.. ของขวัญอันล้ำค่าที่ควรถูกถวายแด่เทพเจ้ามังกร!”
ท่าทางของเขาเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
