หลายวันผ่านไปภายใต้อาณาเขตชานเมืองที่เงียบงัน กลายเป็นม่านแห่งความหวาดหวั่นที่ปกคลุมหัวใจของเหล่าผู้กระทำผิดทุกคน
ข่าวลือแพร่สะพัดอย่างรวดเร็วไปตามตรอกซอยและตลาดมืด
ผู้คนกล่าวถึงชายลึกลับผู้สวมหน้ากากสีแดงสลักลายประหลาด ใบหน้าของเขาถูกบดบังไว้ แต่ดวงตาที่โผล่พ้นหน้ากากนั้นกลับฉายแววเย็นชาเฉียบคมราวกับมิใช่มนุษย์ ผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือจากเขาเล่าขานเรื่องราวด้วยเสียงสั่นไหวปนความเคารพ
“เขาปรากฏตัวขึ้นราวกับเงาไม้”
“รากไม้สีม่วงของเขา.. มันเคลื่อนไหวเองได้ มันมีชีวิต!”
“ถ้าไม่ใช่เขาคงตายไปแล้ว!”
คำพูดมากมายได้หลอมรวมกันเป็นสมญานามที่สะท้อนอยู่ทั่วชานเมือง
ยมทูตพฤกษา
ในเรื่องเล่าที่แพร่กระจาย รากไม้ของเขาเป็นสีม่วงเข้ม ลำต้นหนาแน่นเปล่งประกายวิญญาณจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ลักษณะของมันสามารถขยายตัว ยืดยาว และแตกแขนงออกอย่างอิสระ พลังที่พลุ่งพล่านไหลเวียนอยู่ภายในราวกับสายเลือดของสิ่งมีชีวิต และรวดเร็ว ว่องไว เฉียบขาดจนนักล่ามังกรระดับหนึ่งจำนวนไม่น้อยยังต้องล้มลงอย่างไร้โอกาสโต้ตอบ
สำหรับเหล่าอาชญากร ค่ำคืนตลอดหลายวันนั้นเปรียบดั่งฝันร้ายที่ไม่อาจตื่น
