เซวียเสี่ยวหรั่นผูกปมหญ้าฟางเส้นสุดท้ายอย่างระมัดระวัง หลังจากนั้นก็นำมาพันรอบเอว กระโปรงหญ้าฟางความยาวถึงข้อเท้าก็เป็นอันเสร็จสิ้น
“ฮ่าๆ ไม่เลว ไม่เลว มีกระโปรงหญ้าฟาง ตอนเย็นกลับมาค่อยเอากางเกงไปซักก็ได้”
เธอลองหมุนตัวรอบหนึ่ง เสียงฟางหลวมๆ ส่วนชายกระโปรงเสียดสีกันพรึ่บพรั่บสะท้อนอยู่ภายในถ้ำ
กระโปรงหญ้าฟาง? เอาหญ้าแห้งก้านยาวๆ เหล่านั้นมาทำกระโปรง? มิน่าเมื่อครู่นี้ถึงได้เงียบเชียบนัก ที่แท้นางก็ยุ่งกับการทำของสิ่งนี้อยู่นี่เอง เพียงแต่กระโปรงหญ้าจะให้ความอบอุ่นกับร่างกายได้หรือ เหลียนเซวียนรู้สึกกังขา
กระโปรงหญ้าฟางย่อมไม่มีคุณสมบัติให้ความอบอุ่น มิหนำซ้ำ ยามเดินไปไหนมาไหนลมยังสามารถทะลุผ่านเข้าไปได้ แต่ตอนนี้เซวียเสี่ยวหรั่นแค่ต้องการใช้เพื่อปกปิดร่างกายเท่านั้นเอง
อันที่จริง ถ้าเธอหน้าหนาสักหน่อย จะเอากางเกงไปซักเลยโดยไม่ต้องใช้กระโปรงหญ้าฟางมาปกปิดก็ได้ อย่างไรเสียก็มีแต่เหลียนเซวียนที่ตามองไม่เห็น กับลิงน้อยขาหักอีกตัวเท่านั้น
ใครเล่าจะรู้ว่าเธอสวมกางเกงหรือเปล่า
แต่น่าเสียดาย เซวียเสี่ยวหรั่นดันหน้าไม่หนาพอ จึงต้องทำกระโปรงหญ้าฟางเอาไว้ปกปิด
เธอนำกระโปรงหญ้าฟางที่ผูกไว้อย่างดีวางบนแผ่นหินด้านห
