ลัง เตรียมไว้สำหรับสวมตอนเย็น แล้วค่อยเอากางเกงกับกางเกงชั้นในไปซัก กลับมาไฟผิงให้แห้ง แค่นี้ก็แก้ปัญหาใหญ่ได้แล้ว
ยังมีเวลาก่อนถึงเที่ยงวัน เซวียเสี่ยวหรั่นเอาหม้อดินขึ้นตั้งบนไฟบนเตาหิน แล้วเอาหางกับกระดูกเลียงผาใส่ลงไปในหม้อ
“เหลียนเซวียน ในนี้มีหางกับกระดูกของเลียงผา ตุ๋นนานหน่อยได้ ข้าจะออกไปข้างนอก เที่ยงวันค่อยกลับมา ท่านช่วยดูลิงน้อยด้วยล่ะ”
เซวียเสี่ยวหรั่นกำชับประโยคหนึ่ง แล้วหยิบมีดพับ สะพายเป้ขึ้นหลังเดินออกไปจากถ้ำ
ให้เขาดูลิง? ดูอย่างไร? เหลียนเซวียนรู้สึกจนปัญญา
เซวียเสี่ยวหรั่นไม่นำพาว่าเขาจะคิดอย่างไร เธอเดินเลียบริมฝั่งแม่น้ำตรงไปเรื่อยๆ ทำการสำรวจอย่างละเอียด
ทลายข้อจำกัด มุ่งหน้าสู่อาณาเขตที่เธอไม่เคยเหยียบย่างมาก่อน
สิ่งที่เก็บเกี่ยวได้ระหว่างทางมีมากทีเดียว ในพงหญ้าริมฝั่งมีเป็ดป่าจำนวนไม่น้อย เธอจับตัวมันไม่ได้ แต่หาไข่ของมันได้
เซวียเสี่ยวหรั่นสะพายกระเป๋าไว้ด้านหน้า ใช้ไม้ตีหญ้าก่อน แล้วค่อยเข้าไปเก็บไข่เป็ด
เดินมาสองสามร้อยเมตร เก็บไข่เป็ดได้สี่รัง ขับไล่งูไปได้สองตัว
“จิ๊ๆ สถานที่เฮงซวย มีแต่งูเยอะแยะไปหมด พวกเจ้าอย่าเสนอหน้าออกมาเชียว มิเช่นนั้นได้ถูกจับไปตุ๋นเป็นน้
