อนขนอย่างคล่องแคล่ว
การถอนขนไก่แบบนี้เมื่อก่อนเธอเคยทำอยู่บ่อยครั้ง ในชนบทบ้านไหนจะทำน้ำแกงไก่ก็จะเชือดไก่และถอนขนเอง ไม่เหมือนในเมืองที่หาซื้อเป็ดไก่ถอนขนแล้วตามแผงลอยได้
ดังนั้นเซวียเสี่ยวหรั่นจึงคุ้นเคยกับงานนี้เป็นอย่างดี คุณปู่คุณย่าอายุมากแล้ว สายตาก็ฝ้าฟางไปตามอายุ การถอนขนเป็นงานละเอียด ไม่ง่ายที่จะถอนได้อย่างเกลี้ยงเกลา เซวียเสี่ยวหรั่นจึงมีประโยชน์ใช้งานได้ในเวลาเฉพาะกิจเช่นนี้
“ขนไก่จะเก็บไว้ดีไหมนะ… เก็บไว้ก็แล้วกัน เอาไว้ทำรังให้ลิงน้อยได้”
ครั้งก่อนถอนขนด้วยวิธีย่างไฟ ขนไก่ไหม้เกรียมหมด เซวียเสี่ยวหรั่นจึงไม่เก็บไว้ แต่ครั้งนี้ขนไก่ลวกน้ำร้อน แม้ไม่มากนัก แต่ถ้าล้างให้สะอาดตากให้แห้งแล้วเอาไปทำรังให้ลิงน้อยก็ดี
“เหลียนเซวียน ท่านช่วยดูไฟกับลิงน้อยให้หน่อยนะ ข้าจะออกไปริมแม่น้ำ”
เซวียเสี่ยวหรั่นถอนขนเสร็จเรียบร้อย ก็รีบเอาถ้วยชามหม้อไหที่ต้องล้าง รวมถึงไก่ป่าและกระดูกเลียงผาบนชั้นใส่เข้าไปในตะกร้า แล้วออกแรงยกของกองใหญ่ไปที่ริมน้ำ
“ล้า… ลา… หล่า ล้า… ลา… หล่า ฉันเป็นสาวน้อยอาศัยอยู่บ้านป่า”
เซวียเสี่ยวหรั่นฮัมเพลงซึ่งแก้เนื้อร้องใหม่อย่างมีความสุข แม้จะตกอยู่ในสถานการณ์ลำบ
