นเหนียวในมือ เอื้อมมือควานหาหมายเท้า ก่อนออกแรงลุกขึ้น
“เหลียนเซวียน”
ขณะที่เซวียเสี่ยวหรั่นวิ่งเข้ามาในถ้ำ เหลียนเซวียนเพิ่งเดินมาได้ครึ่งทาง นี่คือความเร็วสูงสุดสำหรับเขาตอนนี้แล้ว
“เหลียนเซวียน เร็วๆ เข้า ท่านจัดกระดูกเป็นไหม” เซวียเสี่ยวหรั่นวางลิงน้อยลงข้างกองไฟ พลางหายใจกระหืดกระหอบ ก่อนวางเป้ลง แล้วค้นหายาแก้ปวด
จัดกระดูก? เหลียนเซวียนเห็นนางปลอดภัยก็รู้สึกโล่งใจ แต่หัวคิ้วกลับขมวดเข้าหากัน นางวิ่งเข้ามาสุดชีวิตเพียงเพื่อถามเขาว่าต่อกระดูกเป็นรึเปล่าเท่านั้นเองหรือ
ขาของนางเรี่ยวแรงดีปานนั้น เห็นชัดว่าคนที่ต้องต่อกระดูกไม่ใช่นาง แต่ยังมีเสียงหายใจรวยรินมาจากที่พื้น นั่นใคร? ในป่าแห่งนี้ยังมีผู้อื่นอีกหรือ?
เหลียนเซวียนรู้สึกงุนงง เดินเข้าไปหานางอย่างช้าๆ
“เจอแล้ว มันตัวเล็กขนาดนั้น ยาแก้ปวดครึ่งเม็ดก็น่าจะพอ” เซวียเสี่ยวหรั่นเทยาออกมาแล้วใช้มีดผ่าเป็นสองส่วน
ตัวเล็ก?
เหลียนเซวียนชะงักไปชั่วขณะ
