ก็อาจเป็นไปได้ เหลียนเซวียนยังคงนิ่งงัน
“ไม่อย่างนั้นให้ข้าเข้าไปขุดเห็ดก่อน ส่วนท่านก็จับตามองอยู่ข้างๆ ดีหรือไม่”
ให้ยืนรองูออกมาเฉยๆ ไม่เป็นการเสียเวลาไปหน่อยหรือ เซวียเสี่ยวหรั่นอยากให้วันหนึ่งมีสักสี่สิบแปดชั่วโมงถึงจะพอใช้ แต่ไม่จำเป็นต้องมาเสียเวลากับสถานที่เหม็นเน่าแบบนี้
เหลียนเซวียนขมวดคิ้วสัมผัสอย่างละเอียดครู่หนึ่ง ถึงค่อยๆ ผงกศีรษะ
ดวงตาของเซวียเสี่ยวเปล่งประกาย “งั้นท่านรอสักครู่ ข้าจะไปหยิบของ”
เธอหมุนตัวปีนขึ้นไปข้างบน ไม่ได้เข้าไปพงหญ้าด้านข้าง
ไม่ช้าก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของนางตึงๆๆ
เซวียเสี่ยวหรั่นกลับลงมาในหลุม ถือไม้เสี้ยมปลายแหลมมาด้วยท่อนหนึ่ง
“นี่คือไม้สำหรับขุดดินโดยเฉพาะ เอาใช้มาขุดเห็ดก็เหมาะ เห็ดชนิดนี้ควรต้องขุดขึ้นมาทั้งรากใช่หรือไม่”
เธอถามก่อน
เหลียนเซวียนพยักหน้าน้อยๆ เขาเครียดไปทั้งตัว มือขวากุมมีดคอยระวังอยู่ทุกขณะจิต
เซวียเสี่ยวหรั่นย่อตัวลงไป ค่อยๆ เคลื่อนเข้าไปในโพรงที่มีความสูงราวครึ่งตัวคน ยิ่งเข้าไปใกล้เท่าไรกลิ่นคาวก็ยิ่งรุนแรง
เธอกลั้นหายใจ หยิบไม้ขึ้นมาขุดลงไปที่ด้านข้างของเห็ดหุยซิน
โดยทั่วไปแล้วพื้นดินที่สามารถปลูกเห็ดมักจะร่วนซุย ไม้ปลายแหลมจึงแซะเข้าไป
