อก
“หนักใช้ได้เลย แต่อย่ารั่วก็แล้วกัน”
แม้ว่าขาจะหนักอึ้งเหมือนถูกกรอกตะกั่ว แต่ไม่อาจหยุดยั้งฝีเท้าอันเริงร่าของเธอได้
อากาศเย็นยะเยือกยามเช้าตรู่โชยมาปะทะใบหน้า ยิ่งกระตุ้นให้โสตประสาทตื่นตัว พอมาถึงริมน้ำก็วักน้ำซู่ๆ ล้างหม้อดินทั้งนอกและใน หลังจากนั้นก็ตวงน้ำใส่จนเต็ม แล้ววางไว้ริมตลิ่ง
เซวียเสี่ยวหรั่นเดินวนรอบหม้อทั้งสองใบเพ่งมองอยู่นาน ในที่สุดก็แน่ใจว่าน้ำไม่รั่ว
“ฮ่าๆ สำเร็จ”
เธอยกหม้อหนึ่งในนั้นขึ้นมาแล้ววิ่งกลับถ้ำอย่างตื่นเต้น
“เหลียนเซวียน สำเร็จแล้ว น้ำไม่รั่วเลย”
ในถ้ำไม่มีคนอยู่ กองไฟยังคงลุกโชน เซวียเสี่ยวหรั่นมิได้ใส่ใจนัก คนส่วนมากเช้าขึ้นมาเรื่องแรกที่ต้องทำหากไม่ใช่ล้างหน้าแปรงฟัน ก็ต้องไปปล่อยน้ำที่กักเก็บไว้เต็มกระเพาะปัสสาวะมาทั้งคืน
เซวียเสี่ยวหรั่นวางหม้อดินที่มีน้ำเต็มลง ก่อนไปหยิบไก่ป่าที่ถอนขนแล้วในช่องหินข้างกำแพง หลังจากนั้นก็หยิบเห็ดโคนมาหนึ่งกำมือแล้ววิ่งกลับไปที่ริมแม่น้ำ
รีบล้างหน้ากลั้วคอ แวะปลดทุกข์ หลังจากนั้นถึงเริ่มทำงาน
ยังมีหม้ออีกใบอยู่ริมแม่น้ำ มีมันก็ทำงานง่ายขึ้น เอาไก่ป่าล้างให้สะอาดใส่ลงไปในหม้อ จากนั้นก็ล้างเห็ดโคนแล้วใส่เข้าไปเช่นกัน สุดท้ายค่อ
