เซวียเสี่ยวหรั่นเอากระเทียมป่ากับเห็ดใส่ลงไป ใช้น้ำมันที่เหลือผัดเห็ดกับกระเทียมจนสุก
“เอ้านี่ ผัดผักเปล่าๆ ก็เด็ดไม่แพ้เนื้อย่าง เพียงแต่ไม่มีเกลือ รสชาติอาจจืดหน่อย”
เซวียเสี่ยวหรั่นเอื้อมมือคีบเห็ดผัดกระเทียมใส่ในห่อใบไม้ให้เหลียนเซวียน
“เหลียนเซวียน ท่านรีบกินหน่อยสิ เนื้องูเย็นหมดแล้ว” พอเห็นเขาไม่ขยับอยู่นาน เซวียเสี่ยวหรั่นก็เร่งเร้า “ชุดหลังนี้เป็นกระเทียมป่ากับเห็ดปลวกน้ำ อร่อยดีนะ รีบกินเถอะ ข้าจะออกไปข้างนอกสักหน่อย ท่านช่วยดูไฟด้วยล่ะ”
การเผาหม้อดินจำเป็นต้องใช้ไฟ ไฟมอดก็ต้องก่อใหม่ เซวียเสี่ยวหรั่นกำชับประโยคหนึ่งก่อนลุกขึ้น
มือหนึ่งหยิบมีด อีกมือถือท่อนไม้ สะพายเป้สกปรกขึ้นหลังเดินออกจากถ้ำ
เธอจำได้ว่าตอนที่เข้าไปไล่งูเหลือมยักษ์ตัวนั้น ดินเหนียวข้างคูน้ำสีค่อนข้างแดง
มีกลอนประโยคหนึ่งกล่าวไว้ชัดเจนว่า “แพเขียวเหนือข้าวหมักสุราใหม่ ตั้งหม้อไฟดินแดงน้อยคอยขึ้นอุ่น”
เมื่อดินแดงทำเป็นหม้ออุ่นสุราได้ ย่อมสามารถนำมาทำหม้อต้มน้ำขนาดย่อมได้เหมือนกัน
ช่างที่ท้องฟ้ายังสว่าง เธอต้องรีบขุดดินแดงกลับไป หากมืดแล้วเธอก็ไม่กล้าออกมาข้างนอกเหมือนกัน
ขณะที่วิ่งมาถึงข้างคูน้ำ ก็เห็นดินเหนี
