อะไรคือ ‘เจ้านั่น’ เหลียนเซวียนฟังแล้วก็งุนงง
เซวียเสี่ยวหรั่นเสยหน้าม้าที่แนบติดหน้าผาก เลียริมฝีปากที่แห้งแตกระแหงพลางเอ่ยว่า “อืม… ก็เจ้าตัวนั้นที่ท่านฆ่าตายอย่างไรเล่า”
เธอไม่กล้าบอกตรงๆ ว่าเป็นงู แต่เท่าที่รู้มา มีคนอีกมากที่รับไม่ได้หากจะมีเนื้องูอยู่ในอาหารบนโต๊ะ
งู? เหลียนเซวียนเข้าใจความหมายที่เธอพยายามสื่อทางอ้อมทันที จึงผงกศีรษะเบาๆ
อยู่บนเขาราชันโอสถมาหลายปี เนื้องูที่เคยกินไม่หนึ่งร้อยก็มีเก้าสิบตัวได้
เมื่อช่วงบ่ายตอนที่ออกมาจากริมแม่น้ำ เขาก็ว่าจะเตือนนางอยู่ ว่าจะเอางูตัวนั้นมาด้วยดีหรือไม่ เพียงแต่พอนึกว่านางกลัวงูตัวนั้นจนวิญญาณแทบออกจากร่าง พอตระหนักได้เช่นนั้นจึงสงวนวาจาไว้
สตรีกลัวงูเป็นเรื่องธรรมชาติ
แต่ไม่นึกว่านางจะแล่นกลับไปจับมันกลับมาด้วยตนเอง ดูท่าสัญชาตญาณความหิวจะชนะธรรมชาติที่กลัวงูของนาง มุมปากของเหลียนเซวียนประดับรอยยิ้มน้อยๆ
เห็นเขาพยักหน้า เซวียเสี่ยวหรั่นค่อยโล่งใจ “เฮ่อ… ท่านกินได้ก็ดีเลย สถานที่แบบนี้สัตว์ที่กินได้มีไม่น้อย แต่ข้าล่าสัตว์ไม่ได้ สร้างกับดักก็ไม่เป็น คิดจะล่าเหยื่อคงเป็นแค่ความฝันของคนปัญญาอ่อน ท่านยังบาดเจ็บ ไม่เหมาะจะเคลื่อนไหว ดังนั้นเ
