นื้องูนี้ก็นับว่าเป็นของล้ำค่าแล้ว”
พูดไป สายตาก็เลื่อนไปที่เนื้องูเหล่านั้น ในหัวนึกอยู่ว่าจะทำอย่างไรถึงจะเก็บรักษาเนื้อไว้ได้สักสองสามวัน เพื่อเป็นเสบียงสำหรับพวกเขาสองคน
ดองเค็ม ผึ่งลม รมควัน ตากแห้ง
ในสมองผุดวิธีสามสี่อย่างที่พบเห็นบ่อยครั้ง ดองเค็มขาดปัจจัย ตากแห้งปัจจัยไม่พอเพียง เห็นได้ชัดว่าแสงไม่เพียงพอ ผึ่งลมกับรมควันสองอย่างนี้พอลองดูได้ แต่การรมควันกับผึ่งลมก็ต้องผ่านการหมักด้วยเกลือ ถ้าไม่ใส่เกลือก็ไม่รู้ว่าจะสำเร็จหรือเปล่า
เซวียเสี่ยวหรั่นจดจ้องเนื้องูพลางใช้ความคิดอย่างหนัก จนกระทั่งขาทั้งสองที่คุกเข่าอยู่เริ่มชา ถึงรู้สึกตัวได้สติกลับมา
“อูย…” ก้นก็เจ็บ ขายังมาชาอีก เธอใช้มือยันพื้นแล้วตะแคงก้นนั่งด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว
เหลียนเซวียนได้ยินนางร้องซี้ดด้วยความเจ็บปวด นึกถึงสิ่งที่นางต้องเผชิญมาทั้งวัน ดวงตาที่มักไม่แยแสต่อสิ่งใดก็อ่อนโยนลงมาโดยไม่รู้ตัว
แม้จะอยู่ร่วมกันช่วงระยะเวลาสั้นๆ เพียงสองวัน แต่เหลียนเซวียนก็เข้าใจนิสัยใจคอของเซวียเสี่ยวหรั่นพอประมาณ แม้จะโผงผาง ขี้บ่นและชอบตื่นตูมอยู่สักหน่อย แต่ก็เป็นแม่นางที่จิตใจดี ร่าเริงเป็นมิตร ใจกว้าง เข้ากับผู้อื่นได้ง่าย
หากตนเองคาดเดา
