“ถึงกับวางของระดับนี้ไว้ แล้วยังไม่มีใครคอยเฝ้าเลยงั้นหรือ…คิดจะเล่นอะไรอยู่กันแน่?”
แม้เขาจะใช้ลมปราณตรวจตรารอบด้านอย่างรอบคอบ แต่ก็ไม่พบร่องรอยของใครเลยแม้แต่น้อย
ถ้าขนาดสัมผัสของเขายังจับไม่ได้ ก็ถือว่าไม่มีใครอยู่จริงก็ไม่ผิด
เขาไม่รู้ว่าทำไมพรรคฮวาซานถึงได้เปิดเผยช่องโหว่ขนาดนี้ แต่สำหรับเขาแล้ว… ถือเป็นโอกาสอันดีอย่างยิ่ง
หากไม่มีหมอเทวดาอยู่ในนั้นจริงๆ
“เอาเถอะ…ลองพังมันดูสักตั้งก็รู้เองแหละ”
จะมีใครอยู่ภายในหรือไม่ ก็แค่เปิดออกมาก็รู้เอง
เขากระชับด้ามดาบใหญ่แน่น แล้วเริ่มถ่ายลมปราณเข้าสู่คมดาบทีละน้อย
เมื่อพลังปราณดาบค่อยๆ ทับถมจนถึงจุดหนึ่ง บรรยากาศรอบตัวก็เริ่มเปลี่ยนแปลง
นัมกุงบีอามองภาพเบื้องหน้าแล้วพลันกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว
ปริมาณลมปราณที่เขาใช้…ช่างเหลือเชื่อ
ยิ่งกว่านั้น เขายังสามารถควบแน่นมันไว้ในจุดเดียวได้อย่างแม่นยำ
นางส่งเสียงออกมาไม่ได้ เพราะถูกจุดเอาไว้ที่ลำคอ
หากยังมีลมปราณเหลืออยู่สักนิด ก็คงพอพยายามคลายพลังนั้นได้ แต่กับสภาพของนางในตอนนี้…เป็นไปไม่ได้เลย
แม้นางจะช่วยให้กู่หลิงฮวารอดออกไปได้ แต่ก็ไม่รู้เลยว่าเมื่อใดจะมีผู้มาช่วยเหลือ
หากปล่อยให้สถานการณ์เป็นเช่นนี้ต่อไป ก็ถึงจุดจบแน่นอน
ผู้ชายผู้นี้ต้องการตัวนาง
แม้จะไม่มีความรู้ลึกซึ้งมากนัก แต่นัมกุงบีอาก็พอคาดเดาได้ว่า หากถูกจับตัวไป ผลลัพธ์คงไม่มีทางดีอย่างแน่นอน
‘จะทำยังไงดี…’
