ระยะทางจากซานซีมาถึงที่นี่ก็ใช่ใกล้ๆ ไฉนบุตรชายของกู่ชอลอึนจึงต้องลำบากมาถึงถิ่นแบบนี้?
“ได้ยินมาว่า หนึ่งในศิษย์ของฮวาซานมีสายเลือดของตระกูลกู่ เลยคาดว่าน่าจะเป็นเหตุผลนั้น”
ฟังดูคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยได้ยินอยู่ แต่คงเป็นเรื่องที่ไม่สำคัญนักจึงถูกลืมเลือนไปแล้ว
“แล้วมีแผนจะจับตัวหรือยัง?”
เมื่อได้ยินคำถามของยาฮยอลจ็อก แบชงกลับไม่กล้าตอบ
เพราะถ้าถึงขั้นเป็นสายเลือดโดยตรงของตระกูลกู่ ต่อให้เป็นพวกมันก็ไม่อาจแตะต้องได้ตามอำเภอใจ
การจับศิษย์ของสำนักฮวาซานมาครั้งก่อนยังต้องใช้แผนการที่ซับซ้อนและรัดกุมยิ่งนักเลยทีเดียว…
เจ้าหนูนั่นตอนนี้อยู่ในสำนักฮวาซาน ยังไงก็ไม่สามารถลงมือได้ในตอนนี้
‘…ให้ตายสิ ทำไมต้องเป็นหนึ่งในตระกูลสูงศักดิ์ด้วยวะ’
เพราะเป็นตระกูลสูงศักดิ์นั่นแหละ การหาข้อมูลถึงง่ายดาย แต่พอจะจัดการกลับกลายเป็นปัญหาใหญ่ขึ้นมา
หากบังเอิญไปแตะต้องบุตรชายคนเดียวของหัวหน้าตระกูลเข้าโดยไม่มีแผนการรัดกุม แล้วเรื่องดันผิดพลาดขึ้นมา…
‘…บางที กู่ชอลอึนอาจลงมือเอง’
นี่แหละคือเหตุผลที่การลักพาตัวศิษย์สำนักฮวาซานครั้งก่อน พวกมันถึงได้ป้องกันร่องรอยอย่างแน่นหนา
ในกรณีนั้นเป็นคำสั่งโดยตรงจากเบื้องบนของ “ตำหนักหลัก” จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้
แต่กรณีของตระกูลกู่ มันต่างออกไป
‘จะทำยังไงดีวะ…?’
เสียงกลืนน้ำลายแห้งๆ ดังขึ้น
ต้องหาวิธีให้ได้
