ก็เพราะอย่างที่ยาฮยอลจ็อกพูด มันไม่ใช่เรื่องที่สามารถมั่นใจได้เต็มร้อย
“แล้วแน่ใจรึว่า ‘ค่ายกลลวงตา’ นั่นเป็นฝีมือของเซียนดอกเหมย?”
“…ในซานซีตอนนี้ มีเพียงเซียนดอกเหมยคนเดียวเท่านั้นที่สามารถสร้างค่ายกลลวงตาระดับนั้นได้ขอรับ”
“งั้นก็เดาอีกนั่นแหละ ไอ้ขยะเอ๊ย…”
เวลาผ่านไปแค่วันเดียว ยังถือว่าสั้นเกินไปที่จะหาความจริงจากข้อมูลน้อยนิดที่มี
อย่างไรก็ตาม บริเวณใกล้ๆ กับค่ายกลลวงตานั่นคือที่พำนักของเจ้าสำนักฮวาซานคนก่อนซึ่งลาวงการไปแล้ว
และในสถานที่แบบนั้น จะมีใครอีกเล่านอกจากเซียนดอกเหมย ที่จะกล้าสร้างกับดักวิชาในระดับนั้นได้?
“แบชง”
“ขอรับ… หัวหน้าสาขา…”
“ถ้าข้อมูลนี้ผิดอีกล่ะก็… เจ้าตายแน่ เข้าใจไหม?”
“…ขอรับ ข้ารู้ดี”
ยังไงซะ ต่อให้ไม่ถึงกำหนดสามวัน เขาก็อาจตายอยู่ดี
แบชงรู้จักนิสัยโคตรชั่วของยาฮยอลจ็อกดีเกินพอ
“อืม… ส่งพวกคนอื่นไปก็คงเปล่าประโยชน์ ข้าคงต้องไปเองใช่ไหม?”
“…”
“ยังไม่เข้าใจอีกหรือไง… รอบนั้นไม่มีใครจับตาดูเลยใช่ไหม?”
“จากที่ข้าสืบได้… ไม่มีใครคอยเฝ้าระวังอยู่บริเวณนั้นเลยขอรับ”
วิชาระดับนั้น ถ้าหมอเทวดาอยู่ด้านในจริงๆ ปกติก็น่าจะมีจอมยุทธ์อย่างน้อยสองสามคนคอยเฝ้าระวังอยู่
นี่เป็นความโอหังของเซียนดอกเหมยหรืออย่างไร?
เพราะคิดว่าหากมีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น เขาจะสามารถมาถึงได้ทันที?
หรือเพราะมั่นใจว่ากับดักวิชานั้นไม่มีวันถูกทำลายลงได้?
