หรือเพราะนางยังอยู่ในระดับที่มองไม่เห็น? หรือเพราะหญิงคนนั้นอยู่เหนือเกินกว่าจะจับสัมผัสได้?
ความคิดมากมายตีวนในหัว แต่สายตาของนางกลับยังไม่อาจละจากการกระบี่นั้นแม้เพียงชั่วพริบตา
คนผู้นั้น… ขยับร่างได้อ่อนช้อยถึงเพียงนี้ได้อย่างไร
นางคิดอะไรอยู่ในใจ ในขณะร่ายกระบี่เหล่านั้น?
แล้วข้าเล่า…
วันหนึ่งข้าจะสามารถเคลื่อนไหวได้งดงามเช่นนั้นหรือไม่?
หัวใจของกู่หลิงฮวากำลังเต้นแรงจนแทบได้ยินชัด แม้จะจ้องมองด้วยความตั้งใจมากเกินไปจนเริ่มเหนื่อยล้า
แต่ในใจกลับรู้สึกว่า หากได้เห็นกระบวนท่านี้จนจบ บางทีอาจจะได้รับอะไรบางอย่างติดตัวกลับไป
ทันใดนั้น หญิงสาวก็ก้าวครึ่งก้าวพลางฟาดกระบี่ในแนวนอน
…ฮึ่ย
แต่แล้ว นางก็หยุดลงโดยไม่ร่ายกระบวนท่าจนจบ
ปลายกระบี่ที่ควรจะเก็บจังหวะสุดท้ายไว้อย่างงดงามกลับค้างอยู่กลางอากาศ
กู่หลิงฮวารู้สึกเสียดายและกระหายยิ่งนัก
หากได้ดูต่ออีกเพียงนิดเดียว บางทีนางอาจเข้าใจอะไรบางอย่างที่ขาดหายไปก็ได้
แต่ในขณะที่ความเสียดายยังไม่ทันจางหาย… ปัญหาใหญ่ก็ผุดขึ้นมาอีกข้อ
นางเฝ้ามองการฝึกของผู้อื่นโดยพลการ แถมยังแอบหวังจะเข้าใจอะไรบางอย่างจากมันอีกต่างหาก ต่อให้เป็นเพราะหลุดเข้าไปโดยไม่รู้ตัว ก็ปฏิเสธความผิดไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
แต่… อีกฝ่ายเองก็เป็นคนนอกที่ฝึกกระบี่ในลานฝึกของสำนักฮวาซาน หากจะใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างกลับ ก็อาจรอดได้เหมือนกัน?
