สุดท้าย ข้าก็ทนการฝึกบ้าคลั่งนั้นไม่ไหว และบอกลายองพุงก่อน
สีหน้าของเขาดูเสียดายนิดหน่อย แต่เขากลับบอกว่าจะฝึกต่ออีกหน่อย
ข้าไม่รอให้เขาพูดจบ รีบเดินออกมาอย่างรวดเร็ว
วันนี้ข้าผ่านเรื่องวุ่นวายมาทั้งวัน ตั้งแต่เช้าจนถึงค่ำ แถมยังต้องมาฝึกซ้อมจนร่างกายแทบพังอีก ข้ารู้สึกหมดแรงถึงขีดสุดแล้ว
เมื่อกลับถึงที่พัก ข้าก็ใช้ผ้าชุบน้ำเย็นเช็ดตัวเพื่อระบายความร้อนออกจากร่างกาย ก่อนจะเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดใหม่
ตอนนี้ ข้าต้องการแค่การนอนหลับสนิทเท่านั้น
เมื่อคืนข้าแทบไม่ได้นอนดีๆ เลย คืนนี้ต้องหลับสนิทแน่
ข้าคิดเช่นนั้นขณะกำลังเปิดประตูห้องพัก
ครืด
“คุณชา- !”
ปัง!
ข้าปิดประตูแทบจะทันทีที่เปิดมันออก
‘…ข้าคงตาฝาดไปสินะ?’
เมื่อครู่ ข้าเห็นนัมกุงบีอาและวีซอลอาอยู่ในห้องของข้า…
‘ข้าแค่เห็นผิดไป… ใช่หรือไม่?’
