หรือว่าในกลุ่มที่ดื่มสุราด้วยกันจะมีท่านผู้อาวุโสสองรวมอยู่ด้วย?
ข้าชักสงสัยแล้วว่านี่เป็นการรวมกลุ่มของพวกประเภทใดกันแน่ ที่มีบุคคลระดับเซียนเช่นนี้อยู่ด้วย?
ภาพลักษณ์ของ “นักพรตผู้ทรงคุณธรรม” ที่ข้าเคยคาดหวังเกี่ยวกับเซียนดอกเหมยได้พังทลายลงอย่างสิ้นเชิงในเวลาเพียงชั่วครู่
ไม่น่าแตกต่างจากตาแก่ชินเลยสักนิด
[ทำไมจู่ๆ เจ้าต้องลากข้าเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยเล่า!]
‘ท่านลองย้อนดูสิ่งที่ตัวเองทำมาตลอดเถอะ คิดว่าข้ายังควรเคารพอยู่หรือไม่?’
[บัดซบ…ข้าไม่สมควรถูกปฏิบัติแบบนี้เลยแท้ๆ…]
ก็จริงอยู่…
แต่ตอนนี้ท่านไม่ใช่คนแล้ว ท่านเป็นวิญญาณต่างหาก
เซียนดอกเหมยถอนหายใจยาว ราวกับกลัดกลุ้มกับอะไรบางอย่าง ก่อนจะหันกลับมามองข้าอีกครั้ง
“เอาล่ะ เด็กน้อย เจ้าพกวัตถุวิเศษมาด้วยใช่หรือไม่?”
หลังจากสนทนากันมาพักใหญ่ เซียนดอกเหมยจึงเอ่ยถามถึงวัตถุวิเศษที่ข้านำมา
“ข้านำติดตัวมาด้วยอย่างปลอดภัยขอรับ”
“…ดีแล้ว เช่นนั้น—”
“แต่ข้ายังมอบให้ท่านไม่ได้ในตอนนี้”
“หืม…?”
คำตอบของข้าทำให้เซียนดอกเหมยแสดงสีหน้าฉงนเล็กน้อย
ข้าปรับท่านั่งให้มั่นคง ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ในจดหมายจากตระกูล ข้าได้รับคำสั่งให้ส่งมอบวัตถุวิเศษโดยตรงต่อเจ้าสำนักแห่งฮวาซานเท่านั้น”
“ถูกต้อง ตอนนี้เจ้าสำนักฮวาซานก็นั่งอยู่ตรงหน้าเจ้าแล้ว”
“แต่จะเป็นเช่นนั้นแน่หรือไม่?”
