ข้าคิดทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเข้าห้องตัวเอง
ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางทำให้ข้าไม่อยากคิดอะไรอีกแล้ว
ทันทีที่เห็นเตียง ข้าก็ล้มตัวลงทันที ฝังใบหน้าลงกับหมอนนุ่มๆ
ในที่สุด ข้าก็มาถึงจุดนี้แล้ว…
เหลือเพียงทำธุระที่เหลือให้เสร็จ แล้วข้าก็จะได้กลับไปสักที
ข้าต้องส่งคืน “วัตถุวิเศษ” และต้องไปพบกับน้องสาวของข้า
แต่เรื่องพวกนั้น พรุ่งนี้ค่อยคิดก็แล้วกัน
ก่อนอื่น…ข้าขอนอนพักให้เต็มอิ่มก่อน
[เฮ้อ…]
ข้าได้ยินเสียงถอนหายใจของตาแก่ชิน แต่ข้าก็ไม่มีแรงจะถามอะไรอีกแล้ว
พรุ่งนี้เช้าค่อยว่ากัน
ข้าหลับไปโดยไม่ทันได้คิดอะไรต่อ
◇◆
เสียงนกร้อง และแสงแดดยามเช้า ที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา ทำให้ข้าค่อยๆ ลืมตาขึ้น
ข้าขยับตัวอย่างช้าๆ
เมื่อคืน… เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่ข้าไม่ฝันร้าย
ข้าหลับสนิท และเมื่อตื่นขึ้นมา ร่างกายก็รู้สึกสดชื่นผิดปกติ
“…”
บางที
อาจเพราะข้ามาถึง ‘ที่แห่งนี้’ แล้วจริงๆ
นี่เป็นครั้งแรกในรอบนานเท่าไหร่แล้ว ที่ข้าได้นอนหลับสนิทขนาดนี้…
ข้าค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นก่อนจะหมุนไหล่และขยับแขนขา ส่งเสียงกรอบแกรบเบาๆ จากข้อต่อที่ติดขัด
“…อา สดชื่นจริงๆ ”
“ตื่นแล้วหรือ?”
เสียงหนึ่งดังขึ้น ข้าคิดว่าเป็นเสียงของตาแก่ชินตามปกติ จึงตอบกลับไปโดยไม่คิดอะไร
“ขอรับ ท่านเองก็นอนหลับสบายดีหรือไม่?”
