ความสามารถที่สูงเกินไป บางครั้งก็น่าหวาดกลัวสำหรับจอมยุทธ์ธรรมดาเช่นกัน…
มังกรกระบี่
เมื่อพิจารณาจากชื่อนี้ ก็ไม่แปลกเลยที่ศิษย์คนอื่นๆ ในสำนักฮวาซานจะต้องเผชิญกับแรงกดดันอันหนักหน่วง
หากไม่มีกู่ฮุยบีอยู่ ยองพุงคงเป็นยอดฝีมือแห่งยุคหลังที่โดดเด่นที่สุด
เพียงแค่เห็น ก็สามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ
แม้แต่การนำเขาไปเปรียบเทียบกับนัมกุงมยองยังเป็นเรื่องที่ไม่น่าแปลกใจ
กระบี่ดอกเหมยที่อายุน้อยที่สุดของฮวาซาน
ในขณะที่ผู้อื่นต้องรอให้ถึงวัยสามสิบปี จึงจะสามารถบรรลุกระบี่ดอกเหมยได้สำเร็จ เขากลับสามารถทำได้ตั้งแต่อายุยังเยาว์ นับเป็นอัจฉริยะกระบี่โดยแท้
สำหรับศิษย์รุ่นสามของสำนักที่ฝึกฝนร่วมกับเขา ยองพุงไม่ต่างอะไรจากกำแพงขวางกั้น หรือภาระอันหนักอึ้ง
พวกเขายังเพิ่งจะก้าวสู่ขั้นตอนของการหลอมรวมเจตจำนงเข้ากับกระบี่แต่เขากลับไปถึงจุดที่ดอกเหมยผลิบานแล้ว
ปัญหาคือ…ไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไป ระยะห่างนี้ก็ไม่มีวันแคบลง
แค่ข้าเฝ้ามองอยู่ข้างๆ ยังสามารถเข้าใจได้ดี แล้วพวกที่ต้องเผชิญหน้ากับเขาล่ะ?
หากข้าต้องประลองกับยองพุง นั่นก็ไม่ต่างอะไรกับการก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งความริษยาและวิถีมารด้วยตัวเอง
ข้าเคยใช้ชีวิตในชาติก่อนภายใต้เงาของพี่สาวทั้งหลาย นั่นก็ถือเป็นเรื่องหนึ่ง
แต่หากต้องอยู่ภายใต้สำนักเดียวกันและถูกบดบังเช่นนี้ คงจะหนักหนายิ่งกว่า
ข้าถอนหายใจเฮือกหนึ่งก่อนจะถาม
