“ระยะหลังมานี้… มีศิษย์ของสำนักฮวาซานหายตัวไปบ่อยครั้ง”
“สำนักฮวาซานงั้นรึ?”
“ใช่ ส่วนใหญ่เป็นจอมยุทธ์หน่วยกระบี่ที่ออกปฏิบัติภารกิจนอกสำนัก”
หน่วยกระบี่แห่งฮวาซานงั้นหรือ… หมายถึงกระบี่ดอกเหมยน่ะสิ
‘…แต่การหายตัวไปอย่างนั้นรึ?’
การที่หน่วยกระบี่ต่อสู้กับประตูอสูรและต้องสังเวยชีวิตถือเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นประจำอยู่แล้ว
แต่หากสำนักฮวาซานถึงกับต้องส่งหน่วยค้นหาออกมาเอง แสดงว่าเรื่องนี้ต้องร้ายแรงกว่าปกติ
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังส่งกระบี่ดอกเหมยมาร่วมในภารกิจนี้ด้วย
“สถานการณ์ไม่ค่อยดีนัก พวกเราจึงกำลังออกค้นหา”
“แต่ที่นี่อยู่ห่างจากมณฑลส่านซีไม่น้อยเลยไม่ใช่หรือ?”
ข้ายังต้องเดินทางอีกไกลกว่าจะถึงที่นั่น
แต่สำนักฮวาซาน ซึ่งโดยปกติแล้วประจำอยู่ที่ฮวาอึมฮยอนกลับมาทำการค้นหาไกลถึงที่นี่?
ชินฮยอนเผยรอยยิ้มขื่นขมออกมา
“…เรื่องนี้ยากจะบอกให้คนนอกได้รับรู้”
“ถ้าเช่นนั้น ข้าคงไม่ถามต่อ”
ดูเหมือนจะมีบางอย่างเกิดขึ้น แต่ข้าไม่คิดจะคะยั้นคะยอให้เขาพูด
หากแม้แต่ในชีวิตก่อน ข้ายังไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน แสดงว่ามันคงไม่ใช่เหตุการณ์สำคัญระดับที่ส่งผลต่อยุทธภพโดยรวม
“…อย่างไรก็ดี ระหว่างเดินทางกลับ ศิษย์หลานของข้าอ้างว่ารู้สึกถึงบางอย่าง จึงแยกตัวออกจากกลุ่ม และเกิดปัญหาขึ้น”
อืม…
