โดยปกติแล้ว กู่ฮุยบีไม่ได้เป็นคนที่ให้ความสำคัญกับพฤติกรรมของสาวใช้
แต่ในสายตาของนาง วีซอลอาดู “แปลกประหลาด”
เป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบายได้ชัดเจน
ตอนที่นางอยู่ใกล้วีซอลอา จึงอดไม่ได้ที่จะสัมผัสและตรวจสอบดู
แต่สุดท้ายแล้ว ก็ไม่พบสิ่งใดผิดปกติ
“หรือข้าคิดไปเอง…?”
มันเป็นเรื่องประหลาด
ที่ผ่านมา นางกรำศึกในแนวหน้า ต้องรับมือกับสัตว์อสูรปีศาจนับไม่ถ้วน
ประสาทสัมผัสของนางจึงยังคงเฉียบแหลมเป็นพิเศษ
แต่ถึงอย่างนั้น…เหตุใดความรู้สึกแปลกๆ นี้ถึงยังคงอยู่กัน?
แต่ข้าไม่ทันสังเกตเลยว่าสาวใช้ที่อยู่ข้างๆ ได้หายตัวไป… ทั้งที่กลับรู้สึกถึงบางสิ่งแปลกประหลาดจากนางงั้นหรือ?
‘…หรือบางทีข้าอาจจะระแวงเกินไปจนคิดไปเอง?’
เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา ข้าต้องใช้ชีวิตด้วยความระมัดระวัง คิดเผื่อถึงทุกสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้น จึงอาจทำให้ข้าใส่ใจในเรื่องเล็กๆ น้อย ๆ มากเกินไป
แต่ทางด้านผู้อาวุโสสองกลับรู้สึกประหลาดใจยิ่งกว่า
‘นางสามารถสัมผัสมันได้หรือ…?’
ด้วยระดับพลังของกู่ฮุยบีในตอนนี้ นางยังไม่อาจจับสังเกตถึงความผิดปกติของวีซอลอาได้อย่างชัดเจน
แต่ถึงอย่างนั้น ด้วยสัมผัสที่เฉียบแหลมและการรับรู้ของนางที่ถูกฝึกฝนจนถึงขีดสุด ก็สามารถตรวจจับสิ่งนั้นได้แม้เพียงเล็กน้อย
“พวกเจ้าสองคน ช่างเป็นอัจฉริยะเหนือธรรมดาจริงๆ ทั้งเจ้ากับหยางชอน”
“ท่านว่าอะไรนะ?”
“ไม่มีอะไร”
ผู้อาวุโสสองโบกมือเลี่ยง ก่อนจะกล่าวต่อ
