ก่อนจะมาเป็นองครักษ์ มาชอลเชี่ยวชาญด้านศิลปะลอบสังหารและการสะกดรอย
เขามั่นใจว่าสามารถติดตามเป้าหมายได้โดยไม่ถูกจับได้
“ก็แค่คุณชายน้อยของตระกูลกู่คนหนึ่ง จะลำบากอะไรนักหนา?”
สิ่งที่เขาสงสัยที่สุดในตอนนี้คือ—
“ทำไมเด็กนั่นถึงแอบออกมาตามลำพังในเวลานี้?”
มันเป็นกับดักหรือไม่?
หากเป็นกับดัก แล้วมันถูกวางไว้เพื่อสิ่งใด?
แต่จากสิ่งที่เขาสัมผัสได้…มีเพียงคุณชายกู่เพียงคนเดียวเท่านั้นที่อยู่ในบริเวณนี้
“แล้วเหตุใดเด็กคนนั้นจึงรีบวิ่งไปในยามนี้?”
“เขากำลังมุ่งหน้าไปที่ใด?”
มาชอลตัดสินใจรอดูสถานการณ์อีกสักหน่อย
เพราะเขาอยู่ในตำแหน่งที่สามารถลงมือได้ทุกเมื่อ—
เขาจึงเลือกที่จะไขข้อสงสัยของตนเองก่อน
กู่หยางชอนเดินและวิ่งมาโดยตลอด จนกระทั่งข้ามผ่านเวลาหนึ่งชั่วยามไป
สถานที่ที่เขามุ่งหน้ามาคือ เชิงเขากึมอา ซึ่งอยู่ห่างจากตระกูลถังเล็กน้อย
‘…ที่นี่สินะ’
เขามาถึงที่นี่เพื่อค้นหาสิ่งใดกันแน่?
จากที่มองดูไปรอบ ๆ ไม่มีสิ่งใดอยู่ที่นี่เลย
‘ในสภาพนี้…’
…การลักพาตัวเขาจะเป็นเรื่องง่ายยิ่งกว่าปอกเปลือกผลไม้
แทนที่จะสังหารเขาอย่างเงียบๆ นายของเขาคงต้องการมากกว่านั้น
และขณะที่มาชอลเตรียมลงมือ—
“เจ้ามาทำอะไรที่นี่!?”
เสียงตะโกนดังขึ้น ทำให้มาชอลชะงักไปโดยไม่รู้ตัว
ข้างกายของกู่หยางชอน ปรากฏเงาของเด็กสาวอีกคนหนึ่ง
‘…ตั้งแต่เมื่อไรกัน!?’
