เห็นนางเป็นแบบนี้แล้ว ข้ารู้สึกสะใจขึ้นมานิดหน่อย
“ท-ทำไมคุณชายทำแบบนี้ได้ล่ะ…!”
“เจ้ากินขนมมากเกินไปแล้ว ดูหน้าตัวเองสิ ป่องขึ้นมาจนกลมไปหมดแล้ว”
“ข้าไม่ได้ป่องสักหน่อย!”
“ถามคนอื่นดูก็ได้ว่าข้าพูดจริงไหม”
วีซอลอาหันไปทางหงฮวา ที่นั่งฟังอยู่ใกล้ๆ
“พี่ฮงวา! ข้าดูกลมขึ้นจริงเหรอคะ!?”
เดิมทีหงฮวากำลังหัวเราะขำขันอยู่ แต่เมื่อถูกถามตรงๆ สีหน้าของนางก็ค่อยๆ แข็งค้าง…
จากนั้นนางก็ค่อยๆ หันหน้าหนีไปทางอื่น
…นางเลือกที่จะเงียบและหนีไปแทนที่จะตอบคำถาม
วีซอลอาเห็นดังนั้น ใบหน้าของนางจากความตกใจกลายเป็นแววตาแห่งความสิ้นหวัง
“…ข้า…กลมจริงๆ เหรอ…?”
“อืม เจ้า…กลมจริงๆ”
ข้าเติมดาบสุดท้ายลงไปอย่างไม่ลังเล
วีซอลอาชะงักไป ราวกับถูกโจมตีจุดตาย จากนั้นนางก็ซบหน้าลงกับผนังรถม้าเงียบสนิท
◇◆
ความจริงแล้ว วีซอลอาไม่ได้อ้วนขึ้นมากขนาดนั้น เพียงแค่เมื่อเทียบกับตอนที่ข้าพบนางครั้งแรก นางดูมีเนื้อมีหนังขึ้นมาหน่อยเท่านั้น
‘แต่ยังไงก็ถือว่าอ้วนขึ้นอยู่ดีนี่…’
อย่างน้อยสิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นจากเรื่องนี้ก็คือ…
ข้ามีช่วงเวลาที่เงียบสงบสักที
ข้าจ้องมองวิวภายนอกผ่านม่านรถม้า พร้อมครุ่นคิดถึงเรื่องที่รออยู่ข้างหน้า
‘หวังว่าเรื่องทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี…’
การไปเยือนตระกูลถังแห่งเสฉวน เป็นเพียงเรื่องรองเท่านั้น สิ่งที่ข้าต้องให้ความสำคัญจริงๆ คือตระกูลกึมชอน และสำนักประตูสวรรค์
