“เจ้ามาทำอะไรที่นี่อีก…?”
เพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบา พลังปราณกระบี่ของจักรพรรดิกระบี่สวรรค์ก็สั่นสะเทือนห้องพักของกู่หยางชอนทันที! ผู้อาวุโสสองไม่รอช้า รีบโคจรพลังปราณปกคลุมทั่วทั้งห้องไว้ทันที
ช่างดุดันและทรงพลัง…
พลังปราณกระบี่ของมือกระบี่ที่ไร้ซึ่งกระบี่ในมือ กลับแผ่ไอสังหารคมกริบดั่งคมดาบที่มองไม่เห็น
‘ยิ่งมังกรอายุมากขึ้น ก็ยิ่งเติบโตได้มหึมากว่าเดิม คำกล่าวนี้ช่างเหมาะสมเสียจริง…’
หยาดเหงื่อเม็ดหนึ่งไหลรินจากปลายคางของผู้อาวุโสสอง
เพียงพลังปราณที่รั่วไหลออกมาเล็กน้อยจากอารมณ์ที่สั่นไหวของกระบี่เซียนกลับรุนแรงถึงเพียงนี้…
หนึ่งสามจอมปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุทธภพ
สมญานี้ไม่ได้ได้มาเพียงเพราะโชคช่วยจักรพรรดิกระบี่สวรรค์ได้พิสูจน์มันให้เห็นอย่างชัดเจน
“เจ้ากำลังก้าวล้ำเส้นเกินไปแล้วนะกู่รยอน”
“ข้าว่าเจ้ารู้ดีอยู่แล้วว่าคำพูดของข้านั้นหมายถึงสิ่งใด”
สายตาของยอดฝีมือย่อมกว้างไกล
หากผู้ฝึกยุทธ์ระดับเดียวกับผู้อาวุโสสองใช้พลังทั้งหมดของตน จะสามารถกวาดตามองได้ถึงครึ่งหนึ่งของอาณาเขตตระกูลกู่ในทันที
แม้จะไม่อาจจับตาดูการเคลื่อนไหวทุกกระเบียดนิ้วของประมุขตระกูลหรือจักรพรรดิกระบี่สวรรค์ได้ ทว่า…เขากลับสามารถสัมผัสการเคลื่อนไหวของบุคคลอื่นๆ ได้อย่างชัดเจน
การดำรงอยู่ของแต่ละคนนั้น ส่งผลต่อยอดฝีมืออย่างยิ่ง
นั่นจึงทำให้ผู้อาวุโสสองรู้ได้ทันที
