“เจ้ารู้อยู่แล้วมิใช่หรือ? เหตุใดจึงแสร้งทำเป็นไม่รู้?”
ในห้วงความคิดของเขาวีซอลอาผุดขึ้นมา
แม้นางจะเป็นเด็กสาวที่มีรูปโฉมงดงามเหนือจินตนาการ แต่ในสายตาของผู้อาวุโสสองนางกลับดูไม่ต่างจากความว่างเปล่า
ไม่มีสิ่งใดเลย…
วีซอลอา ปราศจากแม้แต่ ‘การดำรงอยู่’ ที่มนุษย์พึงมี
ความเคารพหรือความหวาดกลัว สองความรู้สึกที่ขัดแย้งกันนี้คือสิ่งแรกที่นึกถึงเมื่อต้องมองไปที่นาง
นางไร้ซึ่งคุณสมบัติใดๆ ที่มนุษย์พึงมี
ทว่าภายในตัวของนางที่กลวงโบ๋นั้น… กลับมีสิ่งอื่นเติมเต็มอยู่
เป็นแสงสว่าง หรือเป็นความมืดกันแน่?
สำหรับระดับของผู้อาวุโสสองเขาไม่อาจมองเห็นมันได้อย่างแจ่มชัด
แต่หากเป็นกระบี่เซียนแล้วเล่า… เขาจะมองเห็นมันหรือไม่?
“เด็กคนนั้น…แท้จริงแล้วเป็นอะไรกันแน่ท่านผู้อาวุโส”
“หลานสาวของข้าเป็นมนุษย์! กู่รยอน!”
กระบี่เซียนตบโต๊ะเสียงดังปัง!
เสียงแตกดังสนั่น โต๊ะไม้แยกเป็นเสี่ยงๆ
พร้อมกันนั้น พลังปราณของจักรพรรดิกระบี่สวรรค์ก็ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง
แรงกดดันมหาศาลพุ่งเข้าใส่ผู้อาวุโสสองจนร่างของเขาสะท้านสะเทือน
ทว่า…เขากลับไม่แสดงอาการใดๆ ออกมา
เขาเพียงกลืนเลือดร้อนที่ตีขึ้นมาถึงลำคอ ก่อนจะกล่าวต่อไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
“ท่านคิดว่า… หากพบกับหมอเทวดาเด็กคนนั้นจะสามารถเติมเต็มบางสิ่งที่ขาดหายไปได้งั้นหรือ?”
