ยอดฝีมือในยุทธภพที่สามารถสัมผัสสิ่งนี้ได้มีอยู่เพียงไม่กี่คน
แต่ ‘ไม่กี่คน’ นั้นไม่ได้หมายความว่า ‘ไม่มีเลย’
หากคนเหล่านั้นได้รู้ถึงตัวตนอันน่าพิศวงของเด็กสาวตัวน้อย พวกเขาจะตัดสินสิ่งนี้ว่าอย่างไร?
…แม้ว่าการซ่อนตัวของจักรพรรดิกระบี่สวรรค์อาจไม่ได้เกิดจากเหตุผลนี้เพียงอย่างเดียว แต่ก็คงไม่สามารถถามอะไรได้มากไปกว่านี้
สัมผัสเย็นเยียบแผ่กระจายอยู่ด้านหลังของเขา
ราวกับปลายกระบี่นับสิบกำลังเล็งตรงมาที่หลังของเขาโดยที่มองไม่เห็น
ในมือของกระบี่เซียนไม่มีอาวุธใดๆ อยู่เลย แต่พลังสังหารที่สัมผัสได้ทั้งหมดล้วนเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว
นี่คือสิ่งที่เรียกว่า “กระบี่แห่งจิต” อย่างนั้นหรือ?
ระดับสูงสุดที่มือกระบี่สามารถไปถึงได้?
ในฐานะที่ไม่ใช่มือกระบี่ผู้อาวุโสสองจึงไม่อาจเข้าใจมันได้
“หากถามอะไรไปมากกว่านี้ ข้าอาจถูกเจ้าฆ่าโดยไม่ลังเลเลยสินะ?”
“กู่รยอน…เจ้าควรยินดีที่ยังมีชีวิตอยู่”
“ข้าไม่เข้าใจว่าเหตุใดท่านถึงเก็บเด็กคนนั้นไว้และข้าก็ไม่ได้อยากรู้ด้วย”
เขาไม่ใส่ใจว่าคนอื่นคิดเช่นไร เขามองเพียงหนทางที่ตนต้องก้าวเดินต่อไปเท่านั้น
นั่นคือสิ่งที่ผู้อาวุโสสองยึดถือเสมอมา
“…หากเป็นตัวท่านในอดีต ข้าคงไม่แม้แต่จะกังวลเรื่องนี้”
ในสายตาของผู้อาวุโสสองตอนนี้จักรพรรดิกระบี่สวรรค์กำลังอยู่ในสภาพที่สั่นคลอน
