“จอลยอบ เจ้ามาท้าประลองถึงที่นี่ด้วยเหตุอันใด หรือว่าเพราะอาวุโสหนึ่งอย่างนั้นหรือ?”
อาวุโสหนึ่ง?
ข้าขมวดคิ้วเล็กน้อย
กู่จอลยอบชะงักไปกับคำถามของอาวุโสสองแต่กลับไม่ตอบอะไร
ทว่าความเงียบของเขาก็เพียงพอแล้วสำหรับข้า… ข้าเข้าใจเหตุผลได้จากสิ่งที่เขาไม่ได้พูด
‘ก็แค่เกมการเมืองไร้สาระสินะ’
ข้าเองก็สงสัยอยู่ว่าทำไมถึงเกิดเรื่องพิลึกแบบนี้ขึ้นมา นี่เป็นสาเหตุของมันสินะ
‘ข้ารู้อยู่แล้วว่าตอนนั้นไม่ควรประลองกับกู่ยอนซอ’
เป็นที่รู้กันทั่วว่าผู้คนในตระกูลต่างทราบถึงความทะเยอทะยานของอาวุโสหนึ่งแต่เหตุผลที่ไม่มีใครในสาขาหลักสามารถแตะต้องเขาได้ ก็เป็นเพราะ…ข้า
ผู้สืบสายเลือดจากตระกูลหลักที่ไม่มีพรสวรรค์แต่อย่างใด
หากกล่าวกันตามจริง ข้านั้นด้อยคุณสมบัติอย่างยิ่งสำหรับการเป็นผู้นำตระกูล ไม่เพียงแค่ความสามารถไม่ถึงขั้น แต่ข้ายังเป็นเพียงสายเลือดที่เกิดจากภรรยารอง
ดังนั้นอาวุโสหนึ่งจึงกลายเป็นตัวเลือกสำรองของตระกูลมาโดยตลอด เขาเองก็พยายามเปลี่ยนสถานะนั้นให้กลายเป็นโอกาสอันแน่นอน
แต่สถานะสำรองนี้เริ่มสั่นคลอน
เพราะข่าวที่ว่าข้าเอาชนะกู่ยอนซอในการประลอง
แม้หลายคนจะมองว่าเป็นเพียงเรื่องของโชคชะตา แต่ก็ยังมีความไม่แน่นอนเกิดขึ้น และนั่นคงไม่เป็นที่พึงพอใจของอาวุโสหนึ่งเป็นแน่
“ก็เลยต้องมาทำเรื่องไร้สาระเช่นนี้อย่างนั้นหรือ”