อาวุโสสองดูเหมือนจะผิดหวังเล็กน้อย เขายื่นปากออกอย่างขัดใจ
ภาพของชายชราร่างใหญ่ยักษ์ทำหน้ามุ่ยแบบนี้…ให้ตายเถอะ มันทำให้ข้าขนลุกไปหมด
กู่จอลยอบเมื่อไม่ได้ตามที่หวัง ก็กัดริมฝีปาก เขาเผยสีหน้าผิดหวังออกมา…และมันเข้ากับหน้าตาอันน่ารำคาญของเขาเสียจริง
แล้วจู่ๆเขาก็หันไปพูดกับวีซอลอา
“แล้วท่านข้างๆ นี้เป็นสาวใช้ของสายหลักหรือ?”
แม้ว่าเขาจะไม่ติดขัดกับคำพูดของตนเอง แต่ก็ไม่อาจปิดบังน้ำเสียงสั่นไหวได้
วีซอลอาซึ่งยังห่มผ้าคลุมอยู่ เอียงคออย่างสงสัย
แค่ท่าทางนั้นเพียงเล็กน้อย กลับทำให้กู่จอลยอบถึงกับเซไปด้านหลัง ราวกับโดนกระแทกเข้าอย่างจัง
‘เจ้านี่…กำลังประลองอยู่คนเดียวหรือไง?’
“ใช่แล้ว ข้าเป็นสาวใช้”
เสียงของวีซอลอาใสกระจ่าง ขณะที่กู่จอลยอบรีบตั้งตัวขึ้นและหันกลับมามองข้า ก่อนจะพูดอย่างจริงจัง
“แม่นาง เจ้าจะรับใช้เจ้านายที่น่ารันทดผู้นี้ไปทำไมกัน มาอยู่กับข้าดีกว่า ข้าจะดูแลเจ้าให้ดีกว่าแน่นอน”
…อะไรกัน นี่มันคำเชิญเช่นบ้าบออะไรกัน?
คิดจะดูแลให้ดีขึ้นอย่างนั้นรึ? แล้วขณะที่พูดอยู่ยังอุตส่าห์หน้าแดงขึ้นมาอีก ช่างน่ารำคาญเสียจริง
ข้ารู้สึกว่าถ้ายังปล่อยให้เรื่องนี้ยืดยาวไป ข้าคงจะอารมณ์เสียกว่านี้แน่ จึงตัดสินใจขัดขึ้นกลางคัน
“เจ้าพูดบ้าบออะไร”
“ข้าชอบคุณชาย”
เสียงของวีซอลอาดังขึ้นมา ข้าไม่เคยได้ยินเสียงที่หนักแน่นเช่นนี้จากนางมาก่อน
