ใบหน้าของข้าในความฝันงดงามราวเทพธิดา แต่คำพูดที่ออกมานั้นเย็นชาและโหดร้ายเกินไป
…ข้าไม่อยากพูดเช่นนั้นเมื่อโตขึ้นเด็ดขาด!
หรือเป็นเพราะคำพูดของข้า?
สีหน้าของชายคนนั้นเปลี่ยนไปทันที จากชายใจดีที่ดูน่ากลัวกลายเป็นชายที่ดูน่ากลัวจริงๆ
“อา… ข้าถูกจับได้สินะ? น่าเสียดายจริงๆ อีกนิดเดียวเท่านั้น…”
“เจ้า…!”
“ไม่เป็นไรหรอก ขนาดนี้ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว”
กร๊อบ… กร๊อบ…
เสียงน่าขนลุกดังมาจากร่างกายของชายคนนั้น
ร่างกายของเขาค่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างอย่างน่าสะอิดสะเอียน
“สายเกินไปแล้ว ซอลอา เจ้าควรจะรู้ตัวให้เร็วกว่านี้”
ร่างของเขาค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น
ข้ารู้ตัวดีว่าอีกฝ่ายกำลังจะโจมตี
ข้าจึงเร่งพุ่งเข้าไปฟาดฟันเขาด้วยกระบี่อันงดงามของข้า
แต่กระบี่นั้น…ไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลย
“อะไร…!”
ข้าตกใจจนเผลออุทานออกมา
และในตอนนั้นเอง… บางสิ่งก็พุ่งออกมาจากร่างของเขา
ฮี๊!
มันแทงทะลุร่างของข้า!!
อะไรบางอย่างที่แหลมคมพุ่งทะลุผ่านร่างของข้า ทั้งที่ข้าเคลื่อนไหวได้เร็วเพียงนั้น แต่ข้ากลับหลบการโจมตีของเขาไม่พ้น
จากนั้นเขาก็เหวี่ยงข้าลงไปกระแทกพื้น
โครม!
ร่างของข้าลอยกระเด็นและกระแทกเข้ากับผนัง
ข้ากลัวเหลือเกิน
ทุกสิ่งดูสยดสยองจนข้าอยากจะลืมตาตื่นจากความฝัน
ข้าต้องตื่นได้แล้ว…! ข้าไม่อยากเห็นอะไรแบบนี้…! ได้โปรดเถอะ…!!
แต่ฝันร้ายยังดำเนินต่อไป
ข้าในความฝันกำลังจมดิ่งลงสู่ความตาย
