ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องการยกเลิกหมั้น แต่กู่หยางชุนกับเผิงอาฮีก็แทบจะทะเลาะกันทุกครั้งที่เจอหน้า ซึ่งแน่นอนว่านั่นทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองไม่สู้ดีนัก
กู่หยางชุนมักจะก้าวร้าวอยู่เสมอ โดยไม่เคยสนใจว่าคนที่เขาพูดด้วยเป็นใคร
เผิงอาฮีเองก็ไม่ยอมแพ้ นางตอบโต้กู่หยางชุนอย่างเต็มที่ทุกครั้งที่มีโอกาส
แต่แล้วกู่หยางชุนก็พูดสิ่งที่เกินขอบเขตออกมา
เมื่อคำพูดเหล่านั้นไปถึงหูของลุงนาง การหมั้นระหว่างทั้งสองจึงถูกยกเลิกในทันที
คำพูดนั้นคือ…
‘นางจะไปมีอะไรดี ก็แค่ลูกอนุเท่านั้นแหละ!’
ถึงแม้เผิงอาฮีจะรู้สึกเจ็บปวดอย่างปฏิเสธไม่ได้ในตอนนั้น แต่นางก็ไม่ได้ผูกใจเจ็บกับคำพูดของเขา ส่วนหนึ่งเพราะนางรู้ว่ากู่หยางชุนพูดออกมาด้วยความโกรธ และอีกส่วนหนึ่งก็เพราะนางได้ตอบกลับเขาอย่างรุนแรงในเวลานั้นเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ด้วยคำพูดของกู่หยางชุน ตระกูลกู่จึงต้องออกมาขอโทษตระกูลเผิง และการหมั้นระหว่างทั้งสองถูกยุติลง
ความประหลาดใจของนางในครั้งนี้จึงไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะนางเห็นได้ชัดว่ากู่หยางชุนเปลี่ยนแปลงไปมากในเวลาเพียงไม่กี่ปี
“สายตาของเขาดูเปลี่ยนไป…”
เขาอาจจะโตขึ้นแล้ว หรือบางทีเขาอาจแค่มีวันดีๆ อยู่ก็ได้…
‘ใช่แล้ว คงเป็นแบบนั้นแหละ ไม่มีทางที่หมาแบบเขาจะโตเป็นผู้ใหญ่ได้เร็วขนาดนี้’
