“ข้าบอกแล้วว่าข้าไม่มีเวลาเหลือมากนัก! เจ้าจะรับผิดชอบหรือถ้าข้าถูกจับได้?”
ดูเหมือนชายคนหนึ่งที่ต้องการเข้าร่วมการแข่งขันเก้ามังกร แต่เขากำลังโวยวายเหมือนมีปัญหาอะไรบางอย่าง
สิ่งที่แปลกในสถานการณ์นี้คือหน่วยกระบี่ ที่ยืนอยู่ตรงนั้น ซึ่งได้รับมอบหมายให้จัดการกับคนก่อเรื่องแบบนี้ กลับ…
ไม่ได้ทำอะไรเลย
‘ช่างเถอะ เดี๋ยวพวกเขาก็คงจัดการเอง’
ยังไงก็ต้องมีคนบ่นแบบนี้มากกว่าหนึ่งหรือสองคนอยู่แล้ว แต่ข้ามั่นใจว่าพวกเขาน่าจะรับมือได้ดี
อย่างไรก็ตาม ความคิดและก้าวเดินของข้าต้องหยุดลงโดยไม่ได้ตั้งใจ เมื่อได้ยินคำพูดที่ชายคนนั้นเอ่ยออกมา
“มีอะไรผิดตรงไหนที่ข้าเป็นสมาชิกตระกูลเผิง? เจ้าไม่ได้บอกหรือว่าข้าแค่แสดงใบรับรองก็เข้าได้!”
“…แต่ถึงอย่างนั้น เอ่อ… เราก็ยังต้องตรวจสอบ-”
“ข้าต้องแสดงอะไรอีก? หรือจะให้ข้าเขียนคำว่า ‘ข้าคือคุณชายตระกูลเผิง’ ไว้บนหน้าผากอ้อ หรือถ้าทำแบบนั้นเจ้าจะเชื่อ? ถ้างั้นข้าจะไปเขียนเดี๋ยวนี้เลย!”
“ด-เดี๋ยวก่อน! ได้โปรดใจเย็นก่อน!”
‘เขาว่าอะไรนะ…? คุณชายตระกูลเผิง?’
…ข้าคงฟังผิดไปแน่ๆ ใช่ไหม?
