รับ ขอประทานโทษด้วย แต่พอดีผมยังมีคำถามสำคัญอีกสองสามข้อที่อยากจะเรียนถามคุณหน่อยครับ!”
“คุณคือใครคะ?”
หลินตงเสวี่ยหันไปมองเขาด้วยสายตาราวกับเห็นเทพบุตรมาโปรด หญิงสาวรีบประกาศสถานะ “เขาเป็นคู่หูของฉันเองค่ะ พอดีเมื่อกี้เขาเพิ่งจะวนหาที่จอดรถอยู่ที่ใต้ตึกโรงพยาบาลเสร็จน่ะค่ะ”
เฉินซื่อส่งสัญญาณสายตาเตือนหลินตงเสวี่ยไม่ให้พูดแทรก หลังจากก้าวเท้าเข้ามาในห้อง เขาก็ดึงประตูปิดลงกลอนอย่างแน่นหนาพลางผายมือเชิญไปที่เก้าอี้ “เชิญนั่งลงก่อนสิครับคุณหมอเกา”
“ตอนนี้หมดเวลาปฏิบัติหน้าที่ของฉันแล้วค่ะ รบกวนช่วยพูดให้มันสั้นกระชับหน่อยได้ไหมคะ?” เกาเสี่ยวฮุ่ยเริ่มแสดงท่าทีรำคาญและหมดความอดทน
“เกรงว่าเรื่องนี้จะทำให้มันสั้นกระชับไม่ได้หรอกครับ!” เฉินซื่อโปรยยิ้มกวนๆ “พวกเรามาเริ่มพูดคุยกันเรื่องที่ว่า คุณลงมือฆ่ากู่เหมิงซิงได้อย่างไรดีกว่าครับ!”
ดวงตาของเกาเสี่ยวฮุ่ยพลันเบิกกว้างด้วยความช็อกสุดขีด ขณะที่หลินตงเสวี่ยเองก็แทบจะอ้าปากค้างเลียนแบบสีหน้าของเธอเป๊ะๆ ในตำราวิชาการสืบสวนสอบสวนคดีอาชญากรรมที่เธอเคยเรียนมาในโรงเรียนตำรวจ ไม่เคยมีบรรทัดไหนระบุเลยว่าการยิงคำถามเปิดฉากโจมตีตรงๆ แบบขวานผ่าซากพรรค์นี้จะเป็นวิธีการสืบสวนที่ถูกต้องและใช้งานได้จริง!
“แกพูดบ้าอะไรของแกน่ะ?!” เกาเสี่ยวฮุ่ยแผดเสียงดังลั่นขึ้นมาทันควัน “ฉันจะไปมีความเกี่ยวข้องกับการตายของกู่เหมิงซิงได้ยังไงฮะ? จู่ๆ แกก็ทะเล่อทะล่าวิ่งเข
