ม่ส่งดอกกุหลาบแดงที่มีความหมายสื่อถึงความรักลึกซึ้งแบบนี้ให้กันหรอกมั้งครับ?”
“คือผม…”
“ตอนนี้ในห้องนี้ไม่มีคนอื่นอยู่แล้ว พูดความจริงมาเถอะครับ!”
ใบหน้าของชายหนุ่มพลันขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความอับอาย “ผม… พวกเราคบหาดูใจกันอยู่ครับ!”
“ว่าไงนะ?!” หลินตงเสวี่ยถึงกับหลุดอุทานออกมาด้วยความตกใจ
“พวกเราแอบคบกันมาได้ครึ่งปีแล้วครับ พูดตามตรงนะ… ผมแอบรักเธอข้างเดียวมาตั้งแต่ตอนที่ก้าวเท้าเข้ามาทำงานในบริษัทนี้วันแรกแล้ว เธอทั้งสวย ทั้งอ่อนหวาน เป็นนางฟ้าในดวงใจของพวกผู้ชายทุกคนในออฟฟิศ ตอนแรกผมคิดว่าตัวเองคงไม่มีหวังเด็ดดอกฟ้าซะแล้ว ทว่ามีอยู่ครั้งหนึ่งที่พวกเราไปงานเลี้ยงร้องเพลงคาราโอเกะด้วยกัน ผมอาศัยความกล้าจากฤทธิ์เหล้าเอ่ยปากสารภาพรักกับเธอไป ไม่คิดเลยว่าเธอจะตอบตกลงคบกับผม วันนั้นผมรู้สึกดีใจจนเนื้อเต้นแทบจะบ้าตายเลยละครับ หลังจากนั้นพวกเราก็เริ่มสานความสัมพันธ์กันลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ ทว่ามันมีเรื่องที่ค่อนข้างแปลกอยู่อย่างหนึ่ง… เวลาอยู่ที่บริษัทเธอทำเป็นไม่รู้จักและไม่ยอมพูดคุยกับผมเลย เวลาเลิกงานพวกเราก็ไม่เคยเดินทางกลับบ้านพร้อมกัน มีเพียงแค่บางวันอาทิตย์เท่านั้นที่เธอจะยอมนัดเจอไปเที่ยวกับผมด้านนอก แต่แค่นั้นผมก็มีความสุขมากแล้วครับ จนกระทั่งหลังจากเธอเสียชีวิตลง ผมถึงได้มารู้ความจริงจากข่าวว่าเธอน่ะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว… เรื่องนี้มันทำให้ผมเจ็บปวดรวดร้าวปางตายเลยละครับ แต่เพร
