จากการที่เซี่ยหมิงหยางออกปากเสนอชื่อเขาเมื่อครู่นี้ การกราบเข้ายอดเขาโอสถของเขาคงไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป
ต่างกันก็แค่จะได้เป็นศิษย์สายนอกหรือศิษย์สายในเท่านั้น หรือบางทีอาจจะต้องเผื่อใจหวังถึงตำแหน่งศิษย์สืบทอดไว้ด้วย
แต่จะเป็นอย่างไรนั้น ก็ต้องขึ้นอยู่กับว่าหลังจากนี้เขาจะเกิดการผลัดเปลี่ยนแบบไหน
วันนี้เกิดเรื่องขึ้นมากมาย เซี่ยหมิงหยางไม่มีอารมณ์จะพูดคุยอะไรมากนัก หลังจากคุยกับกู้หย่วนได้ไม่กี่ประโยค ก็เริ่มง่วนอยู่กับการจัดการเรื่องราวต่างๆ ที่ตามมา
กู้หย่วนจึงขอตัวลากลับไปยังที่พัก
ทว่าในตอนที่เดินผ่านเศษเนื้อที่เคยเป็นร่างของเว่ยชวน เขากลับชะงักฝีเท้าลง
ชิ้ง!
กู้หย่วนชักกระบี่ออกมาเขี่ยดู
มีหนอนตัวหนึ่งลำตัวโปร่งใสแวววาวถูกเขี่ยออกมาจากใต้เศษผ้าขี้ริ้ว
ขนาดตัวของหนอนตัวนี้ไม่ต่างจากหนอนไหมทั่วไป แต่พื้นผิวลำตัวกลับเปล่งประกายแสงสีฟ้าจางๆ แม้จะตายไปแล้ว แต่ก็ยังคงแผ่ไอเย็นยะเยือกออกมาเป็นระลอกๆ
และในสายตาของกู้หย่วน ซากหนอนตัวนี้เปล่งประกายแสงวิญญาณสีฟ้าอมขาวเข้มข้น เห็นได้ชัดว่าเป็นของวิเศษชิ้นหนึ่งเช่นกัน
“นี่คือ… กู่หนอนไหมน้ำแข็ง? แมลงกู่คู่ชีวิตของเว่ยชวน!”
