้วยแววตาเยาะเย้ยหยันราวกับมนุษย์!
นี่คือหมาป่าอสูร!
หมาป่าอสูรที่หลุดพ้นจากข้อจำกัดของสัตว์ป่าธรรมดา กำลังลอบจู่โจมกู้หย่วน!
“ระวัง!”
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลายคนก็ร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ และพากันตะโกนเตือน
ทว่ากู้หย่วนกลับรับรู้ถึงการมีอยู่ของมันตั้งนานแล้ว และเตรียมพร้อมรับมือกับการโจมตีครั้งนี้ไว้แต่เนิ่นๆ
เช้ง!!!
กระบี่ชิวฉุ่ยในมือของเขาเปล่งประกายเจิดจ้า สาดซัดรังสีอำมหิตที่แหลมคมทะลุถึงกระดูกออกมา!
รังสีอำมหิตนั้นรุนแรงมาก แม้แต่ผู้คนที่ยืนอยู่ห่างออกไปกว่าสิบเมตร ยังรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว เสียวสันหลังวาบ ราวกับถูกกระบี่คมกริบจ่อเข้าที่ขั้วหัวใจก็ไม่ปาน
ประกายกระบี่แหวกฝ่าอากาศ พุ่งแหวกนภาดุจดาวตก แฝงไว้ด้วยเจตจำนงอันน่าสะพรึงกลัวที่ยากจะบรรยาย ด้วยความเร็วที่ไม่อาจตอบสนองได้ทัน มันพุ่งทะลวงเข้าที่กลางหว่างคิ้วของหมาป่าอสูร! และสั่นสะเทือนทำลายสมองของมันจนแหลกเหลว!
ร่างของหมาป่าอสูรกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง แม้กลางหว่างคิ้วจะถูกทะลวงจนสมองกลายเป็นก้อนเละๆ แต่พลังชีวิตของมันก็ยังน่าทึ่ง เมื่อล้มคว่ำลงกับพื้น ร่างกายก็ยังคงสั่นเทาไม่หยุด
กรงเล็บของมันตะกุยตะกายสะเปะสะปะ ขุดเจาะพื้นดินที่แข็งกระด้างจนเป็นหลุมเป็นบ่อ
สีหน้าของกู้หย่วนยังคงราบเรียบ เขาเพียงแค่ออกแรงกระตุกนิ้วเบาๆ
ฉึก!
กระบี่ยาวถูกดึงออกจากหัวหมาป่า พร้อมกับของเหลวสีแดงคล้ำที่เหนียวข้นและเศษสมองสีเทาขาวที่สาดกระเซ็นออ
